Abel's verhaal
De jonge Abel had een normale jeugd tot een injectie enige spierproblemen veroorzaakte. Zijn ouders merkten dat hij moeilijk kon kruipen. Zijn spieren waren gestopt met groeien maar zijn botten niet. Het gevolg hiervan was dat zijn benen niet correct groeiden vanwege gebrek aan spierweefsel. Vanaf zijn knieën bogen zijn benen naar achteren. Zijn ouders hadden drie verschillende artsen bezocht maar niemand wist er raad mee.
Ondanks zijn toestand bleef de 11-jarige Abel vastbesloten om in evenwicht te lopen, te klimmen en anderen dingen te doen die andere jongens deden. Door zijn vastberadenheid werd hij zelfs keeper van zijn voetbalploeg. Hij kon alleen niet fietsen want dit vereiste een rechte houding en zijn voeten konden niet op de pedalen duwen.
Abel’s misvorming maakte hem het doelwit van spot. Maar de jongen bleef optimistisch en positief, mede dankzij zijn geweldige ouders die hem met alles steunen. Op een zekere dag hoorde zijn familie via de radio dat er een Mercy Ship naar Togo zou komen dat gratis operaties aanbood. Abel’s vader verspilde geen tijd en nam zijn zoon mee naar de hoofdstad Lomé voor een orthopedisch onderzoek bij Mercy Ships.
Een paar dagen later ontwaakte Abel na zijn eerste operatie aan boord van de Africa Mercy en zag zijn gestrekte linkerbeen, lijnrecht in een gipsverband! Toen hij zijn linkerbeen bewonderde, vroeg hij zijn vader of dit ook met zijn rechterbeen zou gebeuren. Vol blijdschap verzekerde zijn vader hem dat dit kon. Abel’s vader had gelijk. De tweede operatie volgde kort daarna en zijn rechter- been werd rechtgezet. Zijn knieën kregen daarna nog een derde operatie voor plastische chirurgie.
Abel’s sprankelende persoonlijkheid door alle operaties en post-operatieve zorg zorgde er voor dat hij veel vrienden kreeg onder de andere patiënten maar ook met de bemanning. Hoewel Abel enorm van voetbal houdt, wil hij niet meer zoals vroeger, een bekende voetballer worden. Hij is nu vastbesloten om een chirurg te worden, zoals de chirurgen aan boord de Africa Mercy “voor alles wat ze voor me hebben gedaan”, zei Abel.
Uiteindelijk, na meer dan drie maanden operaties en herstel, keerde hij terug naar zijn dorp in Homa, diep in het woud. Abel en zijn vader, samen met een Mercy Ships’ team, stapten in een terreinwagen van Mercy Ships voor een zes uur durende rit huiswaarts.Na een heftige reis met flink wat obstakels onderweg zoals modderpoelen, moerassen en onbegaanbare wegen, kwamen ze eindelijk aan bij het dorpje van Abel. Toen de dorpelingen het logo van Mercy Ships zagen, 
renden ze snel weg om het iedereen te vertellen.
Al gauw was de auto omringd met mensen die nieuwsgierig waren met wat de chirurgen voor het jongetje hadden gedaan met de gebogen benen.
Abel brak de spanning toen hij uit de auto stapte...met twee rechte benen!
Gezichten vol verbazing en ongeloof werden aangevuld met kreten van bewondering. Abel werd het middelpunt van de belangstelling. De andere jongens van het dorp stonden er stilletjes bij. Was dit dezelfde Abel die zij hadden beledigd, bespot, en zelfs geslagen hadden??
Abel trapte met zijn rechte benen op een kleine voetbal en niemand bewoog. Abel, die nooit wat terug had gedaan toen ze hem mishandeld hadden, keek hen aan en gaf een milde glimlach.
Hij was zonder twijfel de winnaar op elk vlak.
