De aanhouder wint

‘Heb je een tennisbal ingeslikt?’ vroegen kinderen uit de buurt van David smalend. David reageerde niet. ‘Ik weet niet waarom ik niets zei,’ zegt David, ‘maar ik wilde hetzelfde niet terugdoen. Zelfs niet als ik het moeilijk had.’

Onbetaalbaar
Makkelijk heeft David het zeker niet gehad. Op 5-jarige leeftijd groeide er een kleine massa in zijn nek. Het begon pijn te doen en te irriteren. Zijn ouders probeerden verschillende behandelingen, ze hadden maar een paar opties, maar geen een werkte. Toen David tien was, was de tumor enorm gegroeid en bracht zijn familie hem bij het lokale ziekenhuis voor hulp. Daar kwam het harde nieuws: een analyse kostte ongeveer 80 euro en een operatie 450 euro. ‘Het ging zo geen stap vooruit, we deden als ouders alles wat we konden, maar konden het simpelweg niet betalen’ aldus Diane, de moeder van David.

Lange rijen
En zo moest David met deze aandoening leren leven. Hij probeerde om zo min mogelijk in het openbaar te komen, schamend voor wat hij had. Diane: ‘Hij kon er niet op uit zoals zijn broers, hij spendeerde de meeste tijd thuis.’  Het moment kwam dat Diane nieuwe hoop kreeg. Diane: ‘Ik was dicht bij de zee en zag het schip aankomen.’ Ze ging op pad om haar missie te volbrengen voor haar zoon: een operatie voor zijn tumor. Samen met enkele duizenden mensen stonden David en Diane dagenlang in de lange rijen. Ze sliepen buiten, soms in de regen. De aanhouder werd beloond, want David werd toegelaten voor een gratis operatie aan boord van de Africa Mercy!

Knapper
Van de verandering kan David zich weinig meer herinneren. Van het moment van aan boord gaan, tot de behandelingen bleef zijn moeder bij hem. Na een intensieve operatie, enkele uren en veel gebeden later, was de massa verwijderd en herstelde de wond goed. Verpleegkundigen haalden het verband eraf en gaven hem een spiegel. Voor het eerst in 8 jaar kon David zijn eigen gezicht zien zonder ‘de tennisbal’. Hij was verbaasd: ‘Ik keek in de spiegel en vond mezelf een stuk knapper!’

Dolblij
Tussen de check-ups door tekende David enkele zelfportretten. ‘Ik schetste mezelf voor en na de operatie. Ik ben nu gewoon een aantrekkelijke jongen’ zei David, nog meer overtuigd dan eerst. Hij keerde terug naar huis, anders dan hij kwam. Wat zagen de kinderen uit zijn buurt van de verandering? Diane zag hun reactie: ‘Ik had lang op dit moment gewacht en nu gebeurde het dan echt! We kwamen thuis en onze buren zagen hem en waren allemaal verrast. Ze knuffelden hem en waren dolblij om hem zonder tumor te zien. Zij hebben gezien dat God wel degelijk Zijn helpende hand wil aanbieden. De blijdschap van David is het bewijs.’

Zijn broers, zussen en familie wilden alle verhalen horen. ‘Waar is de tumor in je nek?’ David had maar een perfect antwoord: ‘Die is verdwenen!’

Help mee om kostbare mensen als David te helpen!
Klik hier


Back to overview?>