De grote verrassing van Augustine

Ze had een gebrek aan nachtrust. Drie jaar lang kon de tumor op Augustines kin groeien. ‘s Nachts lag ze te woelen en te draaien. “Zou het kanker zijn?” maalde het steeds door haar hoofd. Ze kon die gedachte maar niet van zich afzetten. Soms had ze daardoor helemaal geen trek meer. Met vier kinderen en hun vader buiten beeld, was geld voor een operatie geen optie – ondanks dat ze nog steeds hoopte op en bad voor zoiets als een wonder.

Op zoek naar hulp
Toen Augustine op een dag naar de radio luisterde, hoorde ze iets wat haar de oren deed spitsen: Mercy Ships, een ziekenhuisschip waar gratis operaties worden aangeboden. “Het beste nieuws dat ik sinds lang te horen kreeg!” Nadat ze haar kinderen aan de zorg van een familielid had toevertrouwd, vertrok Augustine meteen en reisde drie uur om een screening center (plaats waar patiëntenonderzoeken plaatsvinden) van Mercy Ships te bereiken. Alhoewel ze er meteen de eerste dag al bij was, lukte het haar niet een arts te spreken te krijgen. De rij wachtenden was veel te lang, met teveel mensen voor haar. Maar ze gaf niet op.

‘U krijgt een operatie!’
Die nacht sliep ze buiten om een plekje in de rij van de volgende dag zeker te stellen. Het was niet eenvoudig, maar het was de moeite waard geweest toen ze uiteindelijk een uitnodiging kreeg het schip voor een laatste onderzoek te bezoeken. Vanaf toen ontdekte Augustine nog meer goed nieuws. “Nee, deze tumor is geen kanker,” kreeg ze te horen en, “Ja, we gaan u inroosteren voor een operatie!” Bij elk stukje goed nieuws werd haar glimlach breder.

Verrassing
“Wie ga ik het als eerste vertellen?” dacht Augustine. “Nog niemand. Ik wacht ermee tot alles achter de rug is en dan verras ik mijn familie!” besloot ze. De operatie ging wonderlijk genoeg als van een leien dakje en haar herstel eveneens. Er waren heus wel moeilijke dagen, maar ze weigerde toe te geven. “Ik ben al zover gekomen; ik ga dit doorstaan…” Met het slinken van de zwelling, slonken ook de zorgen die haar jaren hadden gekweld. “Ik ben zo enorm blij met het verschil dat ik zie als ik in de spiegel kijk. Ik ben God dankbaar dat Mercy Ships er is.”

Een ongestoorde nachtrust
Toen het tijd was, verliet Augustine het schip zelfbewust om haar familie te ontmoeten. Waar zou ze als eerste langsgaan? Bij haar broer, die dichtbij woonde. “Hij kon zijn geluk niet op! Hij pakte me vast en omhelsde me!”, vertelt ze. Nu is Augustine op weg naar huis om haar gezin te verrassen. Voor het eerst in jaren kan ze een ongestoorde nachtrust tegemoetzien.
Back to overview?>