Dominee of ingenieur?

“Hij heet Destiny. Die naam heeft z’n vader uitgekozen en we hopen dat deze naam, die ‘bestemming’ betekent, bij hem past. Misschien wordt hij op een zekere dag wel ingenieur of dominee!” Er trekt een glimlach over Cardine’s gezicht als ze even wegdroomt over de diverse mogelijkheden van de toekomst van haar zoontje.

Hernia
“De dag na zijn geboorte hebben ze in het lokale ziekenhuis zijn buikje verbonden,” herinnert Cardine zich als ze terugdenkt aan de uitstulping bij de maagstreek van Destiny, zo’n anderhalf jaar geleden. Iets van Destiny’s ingewanden veroorzaakte een soort hernia, die een flinke scheur in zijn maagwand veroorzaakte.

Dutje
“Het verband hielp niet,” zegt ze, terugdenkend aan die teleurstelling. “Maar de behandeling door de artsen van Mercy Ships heeft wel degelijk geholpen!” Ze lacht opgelucht terwijl ze naar haar slapende zoontje kijkt, die zich in een deken heeft genesteld. Zijn operatie van een paar dagen geleden is succesvol verlopen. De artsen konden Destiny’s maag herstellen en alles weer op de juiste plaats brengen. Destiny’s herstel verliep vlot. Op de ochtend na zijn operatie reed hij al rond op een driewieler, nam hij een kijkje bij andere patiënten en trok hij de lakens van een bed naast hem. Uiteindelijk won de vermoeidheid en werd het tijd voor een dutje.

Ontzettend blij
Het eerste dutje bij Mercy Ships was enkele weken eerder op een onderzoekstafel. Cardine’s hoop groeide toen ze op weg ging naar deze eerste afspraak. “In 2009 had ik al van Mercy Ships gehoord. Toen ik vernam dat jullie zouden terugkomen, was ik ontzettend blij, want ik wist dat ik Destiny bij jullie kon brengen!” Hij moest ‘meewerken’ aan een onderzoek met ultrasound en het lukte Cardine om hem in slaap te wiegen. Zijn oogjes bleven gesloten en hij bleef rustig ademhalen, zelfs toen er een koude gel over zijn buikje werd gesmeerd.

Rust
Toen artsen voorzichtig het gezwel onderzochten, keek Cardine verwachtingsvol toe, vechtend tegen de opkomende angst. Ze wist dat Mercy Ships voor haar zoontje de enige hoop was om te herstellen.
Inmiddels zijn haar angstige gevoelens verdwenen en heeft Cardine rust. Destiny’s operatie ligt alweer achter hen en Cardine kan haar zoontje mee naar huis nemen. Een diepe dankbaarheid overheerst als ze voor het laatst rondkijkt. Ze zegt: “Dat de mensen van dit ziekenhuisschip iedereen zo’n uitstekende behandeling geven, raakt me nog het meest.”

En Destiny? Die is wakker geworden en klaar voor vertrek!
Terug naar overzicht