'Mam, mijn arm is weer recht!'

Net als ieder ander klein meisje houdt Sasiline ervan om te spelen met haar vriendinnen. Soms voetballen ze met een zelfgemaakte bal, die door plastic tasjes en touwtjes bij elkaar gehouden wordt. Sasiline woont in een klein dorpje in Madagaskar. Met tegenzin helpt ze in het huishouden: soms moet ze de stoffige vloer aanvegen of water halen uit de rivier.

Ongeluk
Eén taak heeft Sasiline al lang niet meer: het verzamelen van brandhout voor het vuur in huis. Toen ze twee jaar was, viel ze over het vuur heen waar net het eten op werd klaargemaakt. Ze viel met haar uitgestrekte arm in de pan met kokend water. Ze gilde het uit van de pijn! Diepe brandwonden waren het gevolg.

Er waren geen medische voorzieningen in het dorp en de dichtstbijzijnde stad was drie uur lopen. Haar moeder, Joceline, deed wat ze kon, maar had geen idee wat haar kleine meisje zou kunnen helpen. Haar familie stelde haar voor aan een alternatief genezer, die allerlei substanties en behandelingen op de pijnlijke brandwonden deed. Ernstige infecties waren het gevolg. Haar arm leek compleet bevroren en haar pols en hand zaten muurvast. De functies van haar arm en handen waren volledig uitgeschakeld.

Hoop
Toen de pijn langzaamaan afnam leerde Sasiline om alleen haar linkerarm te gebruiken. Regelmatig kwam ze huilend thuis, want kinderen lachten om haar misvormde arm. Er was geen verwachting bij haar familie dat het ooit goed zou komen. Totdat hun grootvader hen attendeerde op het schip van Mercy Ships. Hij had gehoord dat ze daar ook patiënten als Sasiline hielpen. Vol hoop gingen Joceline en Sasiline op pad over de slecht begaanbare wegen naar de screening… Zou het dan ooit weer goed kunnen komen?

Bij de screening kregen ze een uitnodiging voor een gratis operatie en ze vervolgden hun reis naar de Africa Mercy. Een warm welkom en onverdeelde aandacht op het schip deed hen zichtbaar goed. Sasiline had nog nooit een westers toilet gezien en dit zorgde voor de nodige amusement. Toen moest Sasiline meerdere keren onder het mes.

Verwonderd en trots
De operaties waren ingrijpend en complex. Eerst werd het littekenweefsel over haar elleboog, pols en vinger weggehaald zodat ze die weer kon bewegen. Ook werd huid van haar dijen gehaald om de huid op haar arm te herstellen. Na de pittige operaties riep Sasiline vol blijdschap: ‘Mam, mijn arm is weer recht!’ Vol bewondering en trots liet ze al het personeel haar nieuwe armbewegingen zien.

Haar pols en elleboog waren in de juiste positie gebracht. Joceline: ‘Ik ben zo blij om het verschil te zien. Het is zo goed! Ze heeft zo lang ‘opgesloten’ gezeten. Het was een moeilijke tijd voor haar.’ Sasiline rent en speelt nu samen met de therapeuten aan boord. Ze heeft genezing ontvangen en is een totaal ander meisje geworden. Dit is wat genade kan doen.  
Back to overview?>