"Ik wil president worden!"

Wat een portret is die Juste! Vier jaar oud, een sterke wil en hij lijkt helemaal geen last te hebben van de knobbel die op zijn hoofd groeit. Hij heeft zelfs al plannen gemaakt voor als de operatie achter de rug is: “Dan word ik president, ga ik geld verdienen en een auto kopen!” Juste heeft iets ongeremds, grappigs en komisch over zich. Zijn moeder Elisabeth verwondert zich over zijn zorgeloze aard. Ze zou er zelf ook wel iets van willen hebben.

Ze vertelt: “Toen hij voor het eerst naar school moest, durfde ik hem eigenlijk niet te sturen, uit angst voor wat de andere kinderen zouden doen. Ik dacht er zelfs aan om hem een hoed op te zetten, maar ik zag het al voor me dat ze de hoed van zijn hoofd zouden trekken om hem te plagen. Kinderen kunnen heel wreed zijn.” De angst om wat er zou kunnen gebeuren, verteerde haar. Beiden, zijzelf en haar man, besloten hem maar thuis te houden.

Ergens anders
Direct na de geboorte begon de knobbel bovenop het hoofd van Juste te groeien. De arts, die assisteerde bij de bevalling, probeerde toen hij twee maanden oud was de knobbel te behandelen. Daarna kwam het weer terug, en probeerde hij een andere behandeling. Toen na iedere behandeling de knobbel weer terugkwam, groter dan tevoren, zei hij Elisabeth: “Ik kan je zoontje verder niet meer helpen – probeer het maar ergens anders”.

Prijskaartje
Elisabeth vond een andere arts, maar er hing een enorm prijskaartje aan de behandeling: 500,000 CFA (bijna 850 euro). Die som geld was in de verste verte niet beschikbaar. Zij probeerde het bij een ander ziekenhuis, maar de behandeling bleek opnieuw veel te kostbaar. Omdat ze niet opgaf, stuitte ze op nog een mogelijkheid, eentje die betaalbaar bleek doordat een plaatselijke firma sponsorde. Juste’s naam kwam achteraan op een lange wachtlijst te staan en dat betekende een lange periode wachten.

Gebedsverhoring
Tegen de tijd dat Juste vier jaar oud werd, was de knobbel groter dan een golfbal en was Elisabeth aan het eind van haar mogelijkheden, behalve eentje: bidden tot God. “Kort nadat ik tot God gebeden had, hoorde ik over Mercy Ships!” Een veelbelovende nieuwe optie. In de hoop op goed nieuws bracht Elisabeth haar zoontje Juste bij de artsen van Mercy Ships.

Verwijderd
De conditie, waarin Juste verkeerde, eiste verdergaand onderzoek voordat er een besluit over de behandeling genomen kon worden. Het wachten op een antwoord leek wel eeuwig te duren, maar het was het waard geweest toen Elisabeth een afspraakkaart kreeg overhandigd voor een operatie.
Er kwam zelfs beter nieuws boven water. Eerst leek de operatie toch tamelijk kritiek te worden, maar er bleek een eenvoudiger behandeling mogelijk te zijn. Na enkele dagen was de cyste voor eens en voor altijd verwijderd en kregen ze toestemming van de artsen om te vertrekken!

President
Beiden werden, bij thuiskomst, door opgetogen familieleden opgewacht. “Mijn man, helemaal overweldigd door vreugde, viel op zijn knieën toen hij zei: “Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest!” en hij dankte God voor de genezing van zijn zoontje door middel van Mercy Ships. Gaat Elisabeth ervoor om Juste’s droom om president te worden werkelijkheid te laten worden? Misschien. Ze heeft in ieder geval helder waar hij moet beginnen: de kleuterschool!

Terug naar overzicht