Van Anastasis tot Africa Mercy

OK-assistent Eric Vis is een doorgewinterde ‘Mercy Shipper’. Inmiddels heeft hij zes keer aan boord gewerkt, voor kortere en langere periodes, zowel op de Anastasis als op de Africa Mercy. Ook werkt hij een dag in de week als medical recruiter bij Mercy Ships Holland. In november 2016 was Eric weer in de operatiekamer van de Africa Mercy te vinden. We gingen met hem in gesprek.

Hoe ben je in aanraking gekomen met Mercy Ships?
“Het was in 1994, ik had interesse in vrijwilligerswerk en was op zoek naar zingeving. Via een OK-assistente van het Martini Ziekenhuis werd ik op Mercy Ships gewezen, ze heeft me in een avond volledig bijgepraat. In mijn beroep werken in het buitenland sprak me erg aan. Ik meldde me aan bij de organisatie en kon na mijn opleiding direct voor drie maanden aan de slag in Ghana. Mijn enthousiasme was zo groot dat ik toen voor langere tijd aan boord van de Anastasis ben gegaan. Ik ben nu getrouwd met Carla (van Poppen en meer, red.) heb twee zoons (13 en 10), daarom ga ik, als ik tegenwoordig aan boord ga, voor kortere periodes.”

Wat was het wat je zo enthousiast maakte op de Anastasis in Ghana?
“Het werk gaf zin. Je zag concrete resultaten. Het was mooi om iets te kunnen betekenen voor een mens, zowel op sociaal, fysiek als psychisch vlak. De manier van samenwerken aan boord vond ik ook prettig: iedereen was hartelijk, je kreeg een echte band met je collega’s, zeker met de mensen die ook voor langere tijd aan boord waren. Samen brachten we grote dingen tot stand, medische ingrepen van soms wel veertien uur.

Is het werk geen druppel op de gloeiende plaat?
“Ik moet dan altijd denken aan de uitspraak van dr. Gary, een arts die al dertig jaar aan boord woont en werkt: “Je kunt de wereld niet veranderen, maar wel de wereld voor een persoon.” Je helpt een persoon niet alleen van zijn probleem af, je geeft hem ook het leven terug, nieuwe kansen. Mercy Ships vult het gat op voor mensen die geen hulp kunnen krijgen. Geld is eigenlijk altijd het probleem voor hen. Ik heb patiënten gezien met een half dichtgedrukte luchtpijp door een schildklierprobleem, of met een liesbreuk van wel 40 centimeter! Voor hen kun je de wereld veranderen. An de andere kant: er gebeurt nog veel te weinig. Er komt een tweede schip van Mercy Ships aan en dat is echt broodnodig. We zijn nu voor de vijfde keer in Benin en nog steeds staan er lange rijen. De gezondheidszorg in de West-Afrikaanse landen wordt tergend langzaam beter. De artsen die er opgeleid zijn, vertrekken vaak naar het buitenland.”

Is er aan boord veel veranderd door de jaren heen?
“Vooral op het gebied van techniek is er veel anders. De materialen op de Anastasis waren echt basic, soms antieke apparatuur en er was niet eens een automatische ventilator om de patiënten te kunnen beademen (het gebeurde handmatig met een ballon waar je in knijpt). Airconditioning was er niet, als de Anastasis volop in de zon stond te bakken, was het net een oven! Maar het ging allemaal. In 2012 was ik voor het eerst aan boord van de Africa Mercy. Het ontroerde me, te zien dat de afdeling zo gegroeid was, met betere apparatuur en instrumentarium, ruimere operatiekamers en verbeterde procedures. Dankzij de CT-scan konden we het operatiepalet uitbreiden en betere beslissingen nemen.”

Hoe ziet tegenwoordig een gemiddelde dag op de operatiekamer eruit?
“We beginnen om 07.30 uur met een meeting. Om 08.00 uur krijgen we in de operatiekamer een briefing met het gehele team. Belangrijk dat iedereen hierbij aanwezig is. We bespreken de patiënten, de risico’s etc. Hierbij heeft de klok iets minder invloed, want het is belangrijk dat dit goed gebeurt. Daarna starten we met opereren en werken we het programma af. Ik assisteer bij de operaties, ik zorg bijvoorbeeld dat de juiste instrumenten aanwezig zijn, geef deze aan en assisteer bij de handelingen van de chirurg. Tussen 17.00-18.00 uur zijn we meestal klaar.”

Wat is het wat je telkens doet terugkeren naar het schip?
“Op de Africa Mercy kun je de liefde van God in de praktijk brengen, het handen en voeten geven. Iets doen voor mensen in nood, heel concreet. Dat vind ik mooi. En je beleeft het met elkaar, aan boord hoor je meteen bij de Mercy Ships-familie. Het is prachtig om er te werken en met elkaar je belangeloos voor de ander in te zetten.”

[Interview: december 2016]
Terug naar overzicht