Zakael

Zakael grijnst van oor tot oor. Op een hele warme zomerdag in Madagaskar draagt de zevenjarige jongen met trots een shirt, waarboven op zijn hals een litteken zichtbaar is. Een symbool dat laat zien waar hij vandaan komt en waar hij naartoe gaat. “Ik wil snel kunnen rennen. Nu ik beter ben, kan dat!” vertelt hij.

Een week eerder droeg hij een shirt met een kraag, die de cyste in zijn nek ter grootte van een tennisbal verborg. De cyste groeide er sinds zijn geboorte. Een week geleden lachte Zakael niet. Een week geleden was hij er niet zo zeker van dat iemand zijn cyste, die zijn dromen in de weg stond, kon verwijderen... Wat kan er in een week veel gebeuren!

In een korte week kreeg het leven van Zakael een wending, maar de weg ernaar toe was niet gemakkelijk. Kort nadat zijn zoon werd geboren, ontdekte zijn vader Zahael een bobbeltje in zijn zoons nek. In het westen zou dit gelijk behandeld worden, maar voor de allerarmsten, zoals Zakael en zijn familie, was dit niet haalbaar. Wat Zahael ook probeerde, de operatie lag buiten hun bereik. En de cyste bleef maar groeien...

Toen hoorde hij over de komst van het ziekenhuisschip naar Madagaskar. Zou dit schip...? Hij wilde er graag naar toe met zijn zoon, maar dat was niet gemakkelijk. Mensen uit de gemeenschap probeerden hem ervan af te praten: 'die vreemdelingen zullen je zoon wat aandoen!' En er was maar nauwelijks genoeg geld. “Ik vertrouwde niemand behalve God”, vertelt Zahael ferm. “Ik zei tegen mezelf: Jezus is met ons. Hij zal bij ons zijn op de heen- en de terugweg!” Door de verkoop van hun laatste gans en kip konden ze het vervoer naar het schip betalen. Maar het was een waardevolle investering... een nieuw leven voor Zakael!

Na de succesvolle operatie staan ze klaar om het schip te verlaten. Zahael kijkt naar zijn zoon en ziet hem grijnzen. Hij is niet langer bang en staat klaar om zijn nieuwe leven te ontdekken.

Een week, een groot verschil.
Back to overview?>