Lieve allemaal,
Ik ben inmiddels alweer ruim drie weken aan boord van ‘s werelds grootste particuliere ziekenhuisschip, de Global Mercy. De eerste week hebben we als On boarding groep gefocust op het leven aan boord en het besef dat dit schip voor langere tijd, de komende twee jaar, ons thuis is. Nadat we het On boarding programma hadden afgesloten zijn we allemaal aan de slag gegaan in ons eigen werkveld. Voor mij is dat dus het ziekenhuis op het schip. Voor nu ben ik ingedeeld op de kinderafdeling.
C-Ward
Het ziekenhuis bestaat uit verschillende afdelingen. Elke afdeling heeft zijn eigen specialisme. In principe ben je als verpleegkundige breed inzetbaar, wat betekent dat je overal ingezet kan worden. Ik ben dus ingedeeld op C-Ward; de kinderafdeling. Het orthopedische blok is aan de gang, wat betekent dat kinderen worden geopereerd aan hun X- en O-benen. Een ingrijpende operatie, waarbij de benen tijdens de operatie letterlijk worden gebroken om rechtgezet te kunnen worden. Ze zitten daarna weken in het gips, zodat de botten weer aan elkaar kunnen groeien. De eerste twee tot drie dagen na de operatie zijn erg pijnlijk. De benen ingepakt in gips en letterlijk niks mogen. Deze dagen hebben ze ook strikte bedrust. Vanwege pijn en jeuk wordt er vierentwintig uur rondgerend met paracetamol, ibuprofen, morfine, coldpacks voor de jeuk en medicatie om jeuk tegen te gaan. Daarna gaan ze met fysiotherapie aan de slag om weer opnieuw te leren lopen. Wanneer ze weer langzaam beginnen te glimlachen weet je waarom je dit doet. En dit alles geeft Hoop, Hoop op een beter leven. Niet meer verstoten te worden van de maatschappij, gepest te worden door vrienden. Maar weer kunnen lopen en rennen, spelen, vrienden maken en naar school gaan. Werken op de kinderafdeling is onwijs leuk, heel gezellig, intensief, druk en chaotisch. Er is altijd geluid en muziek. Op het moment van schrijven is het orthopedische blok aan het eind gekomen en wordt er gewisseld naar algemene kinderchirurgie waarbij kinderen o.a. aan hernia’s worden geholpen. Dat betekend relatief eenvoudige operaties en een hoge turnover wat betreft patiëntjes – de dag of twee dagen na operatie met ontslag en weer nieuwe opnames.
Werkrooster
Net als thuis werk je als verpleegkundige alle diensten; dag- avond-, nacht- en weekenddiensten. Inmiddels heb ik alle diensten al gewerkt. In tegenstelling tot thuis heb je hier één inwerk dag voor een dagdienst en één voor een avonddienst. We werken hier gemiddeld fulltime. Soms werken we extra vanwege ziekte en soms krijgen we een dag vrij als er patiënten zijn ontslagen, wat meestal in het weekend is. En af en toe word je gewisseld van afdeling om ergens anders bij te springen. Persoonlijk vind ik dat een leuke manier om het ziekenhuis en je andere collega’s nog beter te leren kennen. Plus het levert je nog meer algemene kennis op van ziektebeelden, procedures en de organisatie. En het leuke is dat je breed inzetbaar bent.
Vooruitblik
Naast mijn werk als verpleegkundige zijn er binnen het ziekenhuis genoeg mogelijkheden om jezelf te ontwikkelen. Leuk voor longtermers zoals ik. Inmiddels ben ik gevraagd om charge nurse te worden. Dit kun je vergelijken met een coördinerend verpleegkundige in Nederland. Je bent dus verantwoordelijke van dienst. Uitdagend, maar toch ook wel een beetje spannend wat betreft taal en het vele computer werk wat erbij komt kijken. Het feit dat mijn teamleider heeft aangegeven dat ze graag wil dat ik één van de charge nurses wordt geeft mij genoeg vertrouwen ervoor te gaan. Begin maart word ik ingewerkt en daarna zal ik op de afdeling ingezet worden als charge nurse. Verder ben ik ook gevraagd om af en toe een training te geven aan day-crew mensen en lokale verpleegkundigen om hun kennis verder te vergroten. Leuke en uitdagende ontwikkelingen dit passen bij mijn achtergrond als senior verpleegkundige in Nederland.
Extra update:
Naast al deze bedrijvigheid; het afsluiten van het On boarding programma, beginnen met werken in het ziekenhuis, mijzelf settelen in het schip en het ship leven eigen maken heb ik mij ook bezig gehouden met mijn longterm commitment bij Mercy Ships. Aanvankelijk was het plan om na drie maanden Global Mercy naar de Africa Mercy te gaan voor de rest van mijn commitment. Een aantal dagen na aankomst op het schip begon ik mij te realiseren dat mijn On boarding family toch belangrijker is dan ik aanvankelijk dacht; met elkaar het On boarding programma doorgelopen, de steun voor elkaar nu we onze plek hier op het schip moeten vinden, elkaar begrijpen omdat iedereen thuis het werk heeft opgezegd, huis verkocht en voor langere tijd afscheid heeft genomen van vrienden en familie en ook gewoon omdat het voelt als een hele hechte groep mensen om je heen, vandaar de naam On boarding family. Na een aantal gesprekken te hebben gevoerd heb ik de knoop doorgehakt: de GLM is mijn thuis voor de komende twee jaar. Vooralsnog is het plan wel om begin mei toch naar de AFM te gaan als het schip van onderhoud uit Zuid-Afrika weer terug komt in Madagaskar om te helpen met het opzetten van het ziekenhuis, daarna voor een paar weken terug naar Nederland om bij de bruiloft van mijn broertje te zijn, daarna weer terug naar Madagaskar om daar nog een aantal weken te werken (de GLM is dan voor jaarlijks onderhoud naar Spanje). Wanneer de GLM klaar is met het jaarlijks onderhoud zal deze naar Ghana gaan voor de nieuwe fieldservice. Ik zal dan vanuit Madagaskar naar Ghana vliegen om daar mee te helpen met het opzetten van het ziekenhuis en daar voor de fieldservice te blijven. Een mooi vooruitzicht en mooi ook om op beide schepen inzetbaar te zijn en te kunnen helpen.
Liefs Liesbeth ❤︎
Geef een reactie