Onze struggels met foto´s toevoegen lijkt deels voorbij. Dus we posten hier nog even wat we allemaal op polarsteps hebben gedeeld. Jullie zijn welkom om beiden te volgen! Op polarsteps zullen wel meer foto’s en filmpjes staan dan hier. Want op de een of andere manier kunnen we alles van Ben zijn telefoon hier niet op krijgen. Geen idee waarom. Maar samen met Mercy Ships zijn we aan het proberen dat te fixen!
Onderstaande hebben we geplaatst op 4 januari:
Vorige week zondagavond landen we in Sierra Leone. Na allerlei verplichte instructies op het schip konden we eindelijk ons bed in. De eerste drie dagen waren met name oriëntatiedagen waarbij we klaargestoomd werden voor het werken op de afdeling, het leven op het schip, het leven in Sierra Leone en nog veel meer! Het waren intensieve en volle dagen waarbij er veel op ons af kwam. Alle nieuwe indrukken en het continue Engels praten is nog even wennen, maar nu na een week kunnen we wel zeggen dat we al beginnen te wennen aan het leven op het schip en gaat het Engels praten al redelijk vloeiend 🙃 Na onze oriëntatiedagen hebben we al een paar shifts erop zitten op de afdeling. Inge werkt nu nog op de algemene chirurgie, maar begint vanaf aankomende week op de orthopedische chirurgie voor kinderen. Rond de kerstdagen waren de operaties afgeschaald, maar de komende weken gaat er weer meer geopereerd worden. Ik ben begonnen op de MaxFax chirurgie, een afdeling waar patiënten pre -en postoperatieve zorg ontvangen na aangezichtschirurgie.
Het is allemaal nieuw voor ons, evenals het werken met papieren dossiers en de protocollen die net anders zijn. Het is allemaal erg Amerikaans, dus alles moet genoteerd worden en controles moeten tot in den treure worden uitgevoerd, gewoon.. omdat het moet…
We hebben ons al meerdere keren verbaast over het feit dat het hier zo werkt, omdat we in Nederland gewend zijn ook veel te varen op onze klinische blik. Hier is het met name je lijsten afwerken en letterlijk boxjes afvinken van alles wat je hebt gedaan. We kunnen eerlijk zeggen dat we al genoeg frustratie momenten hebben gedeeld met elkaar en wat is het dan fijn om samen te zijn😂
Toch is de sfeer op de afdeling onbeschrijfelijk. Patiënten kletsen, dansen en zingen met elkaar. Er wordt voetbal gekeken, spelletjes gedaan en de wakka-wakka gedaan, wat de Afrikaanse mobilisatie momenten zijn. Het is hilarisch, maar tevens een chaos😜. Patiënten zijn enorm dankbaar en kinderen vliegen je letterlijk om de benen, ondanks dat ze je niet kennen. Ze hebben enorm veel vertrouwen en respect voor Mercy Ships en dat zie je aan alles!
Er is tevens altijd een day-crew aanwezig die de patiënten helpen met wassen, bedden opmaken, zorgen voor eten en drinken, aanvullen van materialen en vertalen en entertainen van de patiënten. Ze doen gigantisch veel en het is wel wennen omdat we normaliter veel zelf doen, maar het zijn echt top mensen. Het zijn tevens inwoners van Sierra Leone zelf, dus ze kunnen ook goed de taal Krio spreken wat ons ook weer de mogelijkheid geeft om dat te leren.
Verder is het leven op het schip heerlijk. Het eten wordt drie keer per dag geregeld en er is altijd volop keuze en altijd heerlijk. Ik had me voorgenomen ‘s middags niet warm te eten omdat we ook ‘s avonds een warme maaltijd krijgen, maar vaak eten we nu toch ‘s middags ook warm, puur omdat het allemaal zo lekker is en we merken dat we ook genoeg verbranden met alle trappen lopen. Gemiddeld loop ik ongeveer 200 tredes per dag! Daarnaast heb ik al netjes twee keer de sportschool bezocht deze week, dus ik ben toch best trots op mezelf! Onze cabin is op deck 6! We hebben een grote couple cabin met een tweepersoonsbed, een bankje en tafel, bureau, keukentje, heel veel opbergruimte en een douche. We hebben een raam waar we lekker in kunnen zitten en uitkijken over de zee (waar gigantisch veel afval in drijft helaas). De stranden zouden wel heel mooi zijn hoorden we. Het ziekenhuis bevind zich op deck 4, het restaurant op deck 7, de koffiebar en ship shop op deck 8, het zwembad op deck 11, kleedkamer voor het uniform op deck 3, evenals de sportschool op deck 3, receptie en uitgang op deck 5 etc.. dus zo kom je wel aan je stappen 😉
We hebben al veel mensen leren kennen over de hele wereld en we voelen ons erg welkom en warm ontvangen hier. Alle contact en updates gaat via Teams, dus ook activiteiten die georganiseerd worden, worden via Teams gedeeld en kun je dus aan mee doen. Donderdagavond ben ik even wat wezen drinken met wat collega’s in een kantine in de haven. Daar werd voetbal gekeken en ondertussen viel de stroom nog twee keer uit.. ik kan er wel om lachen 😂. Vanochtend zijn we met een groep van 13 naar een chimpanzee opvang geweest. Hier verzorgen ze de chimpanzees die ze hebben gered van de locals, omdat ze vaak als huisdier gehouden worden en daardoor getraumatiseerd zijn. De weg hierna toe was al een avontuur op zichzelf. Je kan een lokale taxi boeken of een chauffeur regelen die een auto rijd van Mercy Ships voor een kleine vergoeding. Het is allemaal erg goed geregeld, maar de wegen en het verkeer zijn echt een chaos😂 We kijken onze ogen uit en worden vaak heen en weer geschud in de auto (zonder gordels uiteraard en vaak een bank die aan één kant al los zit). De heenweg ging dus ook niet zonder slag of stoot. We reden in een auto met alleen achterwielaandrijving, waardoor deze op den duur de berg niet op kon en we weer naar achteren schoven. We moesten het laatste stukje dus lopend omhoog, want de auto zat helemaal vast. De terugweg ging gelukkig beter!
In de middag hebben we lekker gechilled aan het zwembad, genoten van de zon en uitgerust. We zijn echt lekker aan het bijkomen en we gaan morgen een strand bezoeken. Ook hier zal ik morgen dan even een update van geven en ook de komende dagen regelmatig Polarsteps even bijhouden, want we kunnen helaas geen filmpjes toevoegen aan de blog op de website. Tevens hadden we wat problemen met het toevoegen van foto’s op de blog, dus wellicht dat we continueren via Polarsteps 😉
Groetjess!! 🙂
Benjamin en Inge
Geef een reactie