Dit keer een blog met een korte terugblik op de afgelopen week.
Vorige week zaterdag in de dienst ‘s morgens gewerkt en verder een rustige dag.
Zondagochtend met meerdere Mercy-Shippers naar het Hope Centre geweest. Het is grappig om te horen dat sommige Sierra Leoonse woorden heel Engels klinken, zo kun je toch volgen waar het over gaat.
Deze week zijn er weer veel mensen geopereerd. Er wordt kaakchirurgie gedaan, inmiddels zijn er 2 kinderchirurgen, deze week was de laatste week van schildklier operaties, en zelf stond ik bij de algemene chirurgie. Heel veel liesbreuken geopereerd.
Vanmorgen ook nog gewerkt en nu ben ik vrij tot maandag. Dan is het alweer mijn laatste week.
Vanmiddag zijn er weer veel mensen vertrokken. Dit gaat altijd op dezelfde manier. Veel mensen zijn aanwezig om uit te zwaaien, er wordt een gebed uitgesproken en een erehaag gevormd.
Woensdagavond was er een interessante lezing van een fysiotherapeute, zij zijn zeer intensief betrokken bij de kinderen die geopereerd worden aan de kromme benen en bouwen echt een band met hen op.
Gisteravond uit eten geweest met een groepje van de OK. Het leven speelt zich hier grotendeels op straat af. Ongelooflijk hoe druk het verkeer is. Autos, luid toeterend, scooters voetgangers, alles door elkaar. Freetown is een grote stad met meer dan een miljoen inwoners. De wegen zijn hier wel beter dan wat ik vorig jaar op Madagaskar zag. Maar in vergelijking met ons is er ook veel armoede.
Morgenochtend wil ik de zondag schoolklas op het Hope Centre bijwonen, maar daar zal ik in de laatste afsluitende nieuwsbrief verslag van doen.
Voor nu, iedereen dank voor reacties en medeleven en een hartelijke groet,
Hanna
Geef een reactie