Een moeilijke start
Baby Isha’s geboorte in 2024 verliep allesbehalve gemakkelijk. Ze kwam ter wereld met een kleine zwelling aan de rechterkant van haar hals en bracht de eerste vijf dagen van haar leven aan de zuurstof door, terwijl haar moeder, de 22-jarige Assanatu, van een spoedkeizersnede herstelde. Het ziekenhuispersoneel probeerde Assanatu te beschermen door ervoor te zorgen dat ze de zwelling op het gezicht van haar pasgeboren dochtertje niet zag. Uiteindelijk vertelden de artsen haar dat ze Isha niet konden opereren. Het gezin werd doorverwezen naar Mercy Ships in Freetown.
Samen met haar baby maakte Assanatu de bijna vier uur durende reis van haar dorp naar Freetown, in de hoop dat haar dochter daar behandeld kon worden. Maar helaas kreeg ze te horen dat Isha nog te klein was om veilig geopereerd te worden. Voorlopig zat er voor het gezin niets anders op dan af te wachten.
Sommige mensen in hun dorp waren bijgelovig en geloofden dat Isha’s aandoening een bepaalde vloek was, waardoor Assanatu zich schaamde en bang was om met haar dochtertje gezien te worden. “Ik vond het moeilijk om zonder Isha op pad te gaan,” vertelt ze. “Als jonge moeder had ik mijn dochtertje juist trots aan mijn vriendinnen moeten laten zien, maar in plaats daarvan hield ik haar voor iedereen verborgen. Ik bedekte haar hoofdje met een hoofddoek en wikkelde die rond haar nek om zo het gezwel te verbergen. Zelfs in het openbaar vervoer hield ik het bedekt, zodat mensen niet naar haar zouden staren of vragen zouden stellen.

Vrolijk en beweeglijk
Toen ze een jaar later naar de Global Mercy terugkeerden, werden ze ontvangen door vrijwillig KNO-chirurg Mark Shrime. “Ze is een ontzettend vrolijk, beweeglijk en blij meisje met een groot gezwel op haar hals,” omschrijft dokter Mark de kleine Isha. Hij stelde vast dat ze nu groot genoeg was om veilig geopereerd te worden.
Ondanks alles bleef Isha vrolijk. Soms voelde ze wel eens even aan het gezwel of werd ze tegen bedtijd wat humeurig, maar verder was ze een opgewekt kind dat over de gangen heen en weer rende en in de armen sprong van iedereen die met gespreide armen voor haar neerknielde.
Het gezwel was een teratoom, een tumorsoort dat verschillende types weefsel kan bevatten. “Isha had een goedaardige tumor waarin verschillende types weefsel aanwezig waren; tanden, haar, huid en kraakbeen. De tumor was behoorlijk groot en woog 171 gram. Het meisje zelf woog maar acht kilo, dus het gezwel vormde ongeveer 2% van haar totale lichaamsgewicht,” vertelt dokter Shrime. “Als het was blijven groeien, had het waarschijnlijk steeds meer druk op haar luchtwegen uitgeoefend, waardoor ze moeite met ademen en eten zou krijgen.”


Operatie en herstel
Op de dag van de operatie was Isha’s moeder zenuwachtig. “Gelukkig was dit een gevalletje ‘je neemt een paraplu mee en het blijft vervolgens droog’,” zegt dokter Shime met een glimlach. De operatie verliep goed en duurde iets meer dan een uur. “Ze draagt schoentjes die zo’n piepend geluid maken,” gaat hij verder, “en dat geluid klonk al snel weer over de afdelingen, terwijl Isha door de gangen rende. Ze is 15 maanden oud; ze gaat zich hier niets van herinneren. Maar haar moeder wel. Ik hoop echt voor hen beiden dat haar moeder heeft gezien hoe goed we voor haar hebben gezorgd en dat ze de liefde ziet die we voor haar dochter en alle andere patiënten hebben.”


Terug naar huis
Na de geslaagde operatie keerden Assanatu en Isha terug naar hun woonplaats Magburaka. Assanatu vertelt dat ze de nacht ervoor erg emotioneel was en bijna niet kon slapen, omdat ze aan boord veel vriendschappen had gesloten. “Iedereen aan boord hield van Isha en dat gaf me de moed om blij te zijn,” vertelt ze. “De liefde die we aan boord kregen was overweldigend en ik had alle vertrouwen in Isha’s operatie.” Bij thuiskomst werden ze verwelkomd door een menigte van dansende mensen die Isha’s naam zongen, iets wat Isha’s oma Adama had geregeld.
Assanatu’s buurvrouw Mabinty vertelt dat de sfeer in de gemeenschap helemaal was veranderd. “Dat bleek wel uit het grote aantal mensen dat haar kwam verwelkomen. We zagen dat het goed met Isha ging. Ik zag een hoop veranderingen. Eerst had ze een groot gezwel in haar hals en nu is ze weer thuis en is het gezwel verdwenen. Dat maakt ons erg blij.”
Assanatu vertelt ook dat ze de mensen heeft vergeven die Isha en haar hadden gekwetst en maakt duidelijk dat ze deze les van het pastorale team aan boord van de Global Mercy heeft geleerd.
Isha’s thuiskomst vervulde oma Adama met opluchting en blijdschap en maakte zo een einde aan maanden van zorgen. “Eerst huilden we om haar aandoening, maar dankzij Mercy Ships zijn we nu blij en kunnen we weer lachen.”


Met jouw steun kan Mercy Ships patiënten zoals Isha veilige chirurgische zorg bieden. Help ook mee om aan nog meer patiënten en families hoop en genezing te brengen.




