22 januari, Ben typt:
Het waren weer waardevolle dagen 🙂
Alweer een week achter de rug.. wat gaat de tijd enorm snel hier, maar wat beleven we veel! Zo hebben we er wat werkdagen opzitten, hielp ik met een baby de fles geven op de afdeling, verpleegde ik een patiënt in isolatie, hadden we Funky scrub Friday (elke vrijdag een vrolijk gekleurd shirt aan op werk), maakten we brownies in de keuken, zijn we nog uit eten geweest met een prachtig uitzicht en speelde ik wat spelletjes met wat andere Nederlanders 😃
We hopen jullie met de foto’s een beetje een idee te geven van hoe het ziekenhuis eruit ziet. Het is één grote gang waar alle wards (afdelingen) aanzitten. Ward A en B zijn nu algemene chirurgie waarbij er veel lipomen weg worden gehaald, te grote schildklieren deels of volledig weg worden gehaald en hernia’s van de lies worden verholpen. Ik stond vandaag en gisteren op ward B voor de verandering en heb ik me bezig gehouden met alleen hernia operaties. Dit zijn relatief kleine ingrepen waarbij de patiënten vaak de volgende dag al ontslagen worden. Als ik op een andere ward sta, zal ik daar uiteraard wat over vertellen😊
Dit zijn onze isolatie kamers, voor als iemand met een besmettelijk virus of andere aandoening heeft (zoals MRSA). Of juist om een patiënt te beschermen voor zulke ziekten wanneer hun immuunsysteem heel zwak is.
Zo had ik vandaag twee ontslagen en drie patiënten die vandaag hun operatie kregen. Het is zo’n verschil met in Nederland. Patiënten zijn ontzettend blij dat ze geopereerd mogen worden. Zo gaat om 07:30 al de bluetooth speaker aan en wordt er non stop muziek gedraaid. Een favoriet van de inwoners hier is “bye bye to my ex”, een Afrikaans popnummer wat gezongen is door een inwoner uit Sierra Leone. Het is een vrolijk en hyperactief nummer wat veel sfeer met zich mee brengt 😁
Wanneer we een pre-op call krijgen van de holding Bay, mogen we de desbetreffende patiënt klaar gaan maken voor zijn operatie. Dit houd in dat we nog even het infuus flushen, de patiënt nog even laten plassen, we premedicatie geven en we nog een chloorhexidine scrub doen op het gebied waar er geopereerd gaat worden.
Patiënten begeleiden we samen met een day-crew medewerker naar de holding Bay, 1 verdieping omlaag met de lift, waar veel patiënten geen weet van hebben. We moeten de meeste patiënten een duidelijke instructie geven hoe de lift gaat zijn, omdat ze dit vaak nog niet hebben meegemaakt. Zo kunnen patiënten toch best last krijgen van duizeligheid en vinden ze dit maar een gekke gewaarwording. Vaak levert dit wel hilarische momenten op waar we samen met de patiënt hard om kunnen lachen 😉
Tussentijds verzorgde ik het ontslag van twee andere patiënten. Samen met een collega en day-crew neem je hier ruim de tijd voor en wordt alles in Jip en Janneke taal, met plaatjes en met stickers uitgelegd. Zo werken we hier met stickers op de zakjes medicatie die weer overeen komen met de stickers aangegeven op het tabel op welke tijd de medicatie ingenomen moet worden. Patiënten moeten vervolgens na de uitleg aan ons vertellen welke medicatie ze op welke tijd nemen en waar de medicatie voor dient. Uiteraard allemaal in het Engels met soms wat Krio tussendoor, want ja, we volgen zelfs Krio les hier 😌. Wat voor ons heel simpel lijkt, blijkt dat het voor de patiënt soms een erg grote uitdaging kan zijn. 9 van de 10 keer hebben ze toch niet goed begrepen hoe het zit met de medicatie, ondanks dat ze op alles een bevestigende “ja” geven 😬 patiënten zijn desondanks altijd enorm dankbaar, ook voor de tijd die je voor ze neemt en sloten we de uitleg en advies af met nog wat foto’s die patiënten met ons wouden maken. Daarnaast wordt er met een grote glimlach soms nog een tekening aan je overhandigd, wat zowel van een kind als van een 40 jarige kan zijn die beiden net zo trots zijn op de kleurplaat die ze hebben gemaakt. Prachtig om te zien hoe patiënten zo dankbaar en blij zijn en vreugde kunnen ervaren in de meest kleine dingen. Dit is iets wat ik hier enorm leer waarderen 😊
Werkzaamheden die op elke ward plaatsvinden zijn het controleren van vitale parameters (postoperatief elke 30min voor 2u lang, dan elk uur voor 4 uur lang en dan elke 4 uur voor een x aantal dagen). Verder luisteren we naar de longen, kijken we of de patiënt hoest of niet, observeren we de stoelgang, drainproductie, vochtintake en output, doen we wondzorg en geven we hier voorlichting, advies en instructie in en geven we medicatie volgens een schema. Alles wordt in mappen bijgehouden wat verder best overzichtelijk is, maar wat mijns inziens wel wat geclusterd had kunnen worden.
Je vermaakt je prima op een dag, alhoewel het werktempo gewoon wat lager ligt hier. Je trekt meer op met de day-crew, maakt af en toe een praatje, leert een patiënt wat Nederlands, je doet een spelletje met wat patiënten, chill je een uurtje op de veranda buiten op het deck in de middag met patiënten en doe je ‘s avonds een half uurtje Wakka-wakka. Ondanks dat het misschien niet altijd als werken voelt, ontvang je elk moment enorm veel waardering van de patiënten en caregivers.





Dit zijn onze isolatie kamers, voor als iemand met een besmettelijk virus of andere aandoening heeft (zoals MRSA). Of juist om een patiënt te beschermen voor zulke ziekten wanneer hun immuunsysteem heel zwak is. 
Geef een reactie