Gistermiddag lekker rustig aan gedaan na ons bezoek aan het kinderziekenhuis. Voor mij (Benjamin) hakte het er aardig in en merkte ik dat ik wel even tijd nodig had om te verwerken wat ik had gezien.
Vanochtend hadden we een erg leuke ochtend, wat een heel groot contrast was met gisterochtend. We hebben het Hope Center bezocht met een groep mensen.
Het Hope Center is opgericht door Mercy Ships en bevind zich ook in Freetown. Het is bedoeld om patiënten preoperatief en postoperatief te ontvangen. Patiënten die ver van het schip afwonen (meer dan 2 uur reizen) zullen de eerste paar dagen voor hun operatie in het Hope Center verblijven. Hier krijgen ze onderdak, een slaapplek en eten en drinken aangeboden. Op de dag van hun operatie worden ze naar het schip gebracht. Als ze eenmaal de operatie achter de rug hebben en hiervan grotendeels hersteld zijn, worden patiënten ontslagen naar de LCU (Low Care Unit), gaan ze naar huis als ze op max. 2u rijden van het schip wonen of ze gaan naar het Hope Center. Het Hope Center bied ook revalidatie zorg aan tot patiënten voldoende hersteld zijn om vanaf daar weer naar huis gebracht te worden. Zo kan mercy ships nog follow ups doen met bijv. wonden, gewicht/voedingstoestand en algehele conditie. Wanneer de mensen meteen weer naar huis gaan dan komen ze niet altijd meer terug op hun vervolgafspraak. Daarom wordt iemand pas naar huis ontslagen als er echt een minimaal risico is dat er nog iets niet volgens de planning gaat.
Vanochtend zagen we dus patiënten die we op het schip hebben verzorgd! De waardering is wederom enorm en we worden onthaald met knuffels en heel veel blijdschap! Ook zagen we veel nieuwe patiënten die op de dag van hun operatie wachten of die nog gescreend worden aankomende week of ze in aanmerking komen voor een operatie. Zo zagen we ook een kindje van ongeveer 4 maanden oud met een gigantische tumor van 15x15cm in het gezicht en de hals. Het was ongeveer net zo groot als het hele hoofd van het kindje. We hopen dat dit kindje geholpen kan worden, vooral nu aankomende week de MaxFax (hoofd/hals) operaties weer starten omdat er weer een nieuwe chirurg aan boord komt! Helaas kan niet iedereen geholpen worden als het om kwaadaardige tumoren gaat, te riskante operaties of als de conditie van de patiënt te slecht is. Mercy ships faciliteert daarom ook palliatieve zorg om toch iedereen te kunnen helpen. Voor dit kleine jongetje en zijn familie is het dus nog een spannende tijd. We hoorden namelijk dat we nog over hem gediscussieerd wordt, omdat er allerlei grote bloedvaten door zijn gezwel lopen (die je met het blote oog gewoon ziet zitten) en het zo’n groot oppervlakte heeft vergeleken zijn kleine lichaampje..
Er waren ook veel orthopedische kindjes in het Hope Center. Deze gaan allemaal waarschijnlijk nog een keer bij Inge op de afdeling komen. De een loopt zowat op de bovenkant van z’n voet en de ander heeft zijn voet 45 graden naar buiten gedraaid of juist weer naar binnen. Blijft nog steeds zo gek om te zien..
Er was ook een jongetje van ongeveer 4 jaar. Hij was nogal verlegen toen wij als blanke mensen binnenkwamen. Na een poosje besloot hij toch dat hij vond dat hij wel met mij mee kon. Hij pakte me bij mijn hand en liet deze niet meer los. Toen de kerkdienst begon hebben we hem maar naast ons op de bank gezet. Zijn mama zat achter ons. Je mocht hem niet teveel aandacht geven, want dan werd hij te verlegen. Maar hij wilde wel overduidelijk bij mij blijven want hij heeft zelfs de zondagsschool ervoor overgeslagen. We probeerde wat met hem te communiceren, maar hij sprak geen Engels en ook geen Krio, dus dat werd handen en voeten werk. Aan het einde van de dienst was hij toch een klein beetje ontdooit en ging hij toch met ons meeklappen. Ook kreeg ik bij het afscheid nog een high five en een heel klein lachje. Inge laat het weten als hij op de afdeling is, dan ga ik nog een keer bij hem langs.
Er was vanochtend een dienst georganiseerd waarbij er veel werd gezongen, gedanst en een bijbelverhaal verteld werd. Nadien nog met patiënten gekletst en gedanst en gingen we vervolgens weer naar het schip. Dit zijn nou wel de goede momenten waarop je weer een lach op je gezicht krijgt.
Geef een reactie