30 januari
Vanochtend zijn we op pad geweest met Koffi, een man die voor Mercy Ships werkt en allerlei Minestry taken op zich neemt. Zo plant hij allerlei uitstapjes naar bijvoorbeeld het Aberdeen Woman Center, Het weeshuis (Orphanage) en gingen we vandaag met hem en nog twee anderen naar de gevangenis in Waterloo.
Koffi bezoekt elke vrijdag de gevangenis om daar het evangelie te verkondigen, activiteiten te doen met de gevangenen en de liefde van God uit te stralen aan de mensen om hem heen, in welke omstandigheden ze ook leven.
Het was ruim een uur rijden, maar de weg was goed te doen. Koffi beschikt over een internationaal rijbewijs, waardoor hij in auto’s mag rijden van Mercy Ships (met airco) 😉
Onderweg kwamen we nog een oude auto tegen van Jurrie Baas, een tuincentrum in Ommen waar Benjamin is opgegroeid. Uiteraard in uitstekende staat… 😉
Eenmaal aangekomen bij de gevangenis mochten we helaas geen foto’s maken. Er werd nog wel een groepsfoto gemaakt voor de gevangenis, waarna we naar binnen werden geleid en werden gefouilleerd volgens de regels. Koffi is trouwens de man in het kleurrijke pak op de foto!
We liepen een gebouwtje binnen op het terrein waar ruim 60 man in zaten en een vijftal vrouwen. Iedereen was normaal en informeel gekleed (niet geboeid, niet in een gedetineerden uniform). We werden warm onthaald en iedereen was blij om Koffi en ons te zien.
We begonnen de ochtend met zang, geleid door een geestelijk verzorger van de gevangenis. Het was ontroerend hoe vol overgave, passie en volume de gevangenen zongen. Ze gaven echt letterlijk alles, waarbij sommigen de behoefte hadden te knielen en sommigen juist weer te dansen. Het is onwerkelijk hoeveel dankbaarheid en lofprijzing aanwezig was, ondanks dat deze mensen in de gevangenis zaten.
Na de zang ging Koffi over op het vertellen van een Bijbelverhaal, waarbij hij ook terugblikte op het Bijbelverhaal van de week ervoor. Veel gevangenen vertelden wat ze leerden van de Bijbelverhalen en hoe ze dit konden toepassen op hun eigen leven. Er werden veel getuigenissen gegeven waarbij opnieuw elke gevangene dankbaarheid uitsprak voor zijn leven.
Veel gevangenen zitten opgesloten vanwege misdaad, drugshandel, geweld, corruptie en stelen. Sommige gevangenen zijn in principe al vrijgesproken, maar moeten dan nog een borgsom betalen aan de overheid. Dit gaat soms maar om 100 LE (omgerekend €5,-). Veel kunnen dit niet betalen en blijven ze dus opgesloten zitten. Gevangenissen zitten daarom vaak erg vol met mensen, ondanks dat ze hun straf al hebben uitgezeten.
Aan het einde werd duidelijk dat er in de cellen geen verlichting is, waardoor sommigen het lastig vinden om hun Bijbel goed te kunnen lezen. Dit hebben we in de auto besproken met Koffi en we gaan samen met Koffi en de anderen van ons groepje kijken of we verlichting kunnen faciliteren in de cellen. Het zou natuurlijk prachtig zijn om hier ook weer een klein gebaar te kunnen doen, wat veel impact heeft op het leven daar.
We kijken terug op een zeer waardevolle ochtend waarin we wederom weer veel hebben geleerd.
Geef een reactie