Week 2

Week 2 zit er alweer op, toen ik aan het nadenken was over wat ik deze week allemaal gedaan heb dacht ik; misschien zou ik het bij moeten gaan houden want er is weer zoveel gebeurd de afgelopen week.

Vorige week zondag ben ik op een wandelingetje geweest naar een andere markt. Laat het ‘tje’ eigenlijk maar weg want het was een flinke wandeling. De temperatuur was goed dus dat viel mee. Bij de markt aangekomen was de helft dicht, wat we eigenlijk ook wel konden verwachten op een zondag. De markt zelf stelde eigenlijk ook niet zoveel voor. Het was een soort van tweedehands markt (en met tweedehands bedoel ik eigenlijk misschien 3de hands want volgens mij komt het rechtstreeks uit de Leger des Heils bakken vandaan uit bijvoorbeeld Nederland). Een hoop schoenen, kleding en keukengerei. Niet echt iets wat wij hier nodig zouden hebben. De rest van de dag heb ik lekker gechilled en heb ik in mijn e-reader gelezen.

De week bestond eigenlijk uit scholingen. Scholing over het orthopedische blok welk we uit gaan voeren (de x-beentjes en de 0-beentjes) en over het maxfacial blok. Maxfacial is, zoals wij het kennen, mond- kaak en aangezichtschirurgie. Grote tumoren in het gezicht en dergelijken. Scholing over hoe je met kinderen om moet gaan aangezien er ook een hoop verpleegkundigen werken die nog nooit met kinderen hebben gewerkt. Uitleg over hoe dingen genoteerd moeten worden aangezien alles op papier gaat en wat wij wel en niet mogen doen als verpleegkundigen. Daarnaast kregen we les over hoe we de wonden moeten verbinden, hoe we de patienten moeten opnemen en hoe we ze moeten ontslaan. Oftewel; heel erg veel informatie om te gaan starten!

Op maandagavond ben ik met een groepje in de avond de stad in geweest om een les boksen te krijgen. Het was echt mega intensief maar super leuk om te doen!

Woensdag hadden we een open avond in het ziekenhuis. Alle medewerkers van het schip mogen dan langskomen in het ziekenhuis en dan kunnen ze van alles doen om te kijken hoe het is als er patienten zijn. De medewerkers van het schip mogen namelijk niet meer in het ziekenhuis komen wanneer het ziekenhuis eenmaal open is. Het was een super gezellige geslaagde avond en ik heb zelf ook nog even een rondje gedaan langs verschillende afdelingen om zoveel mogelijk een beeld te krijgen van hoe het er hier aan toe gaat. Het hoogtepunt was in de OK, hier mocht je plaats nemen op de stoel van de chirurg en met de microscoop een oog (knikker) te opereren. Respect voor wat hun doen want dat is echt ongelofelijk moeilijk, ik denk dat mijn patient blind was geweest!

Op donderdag kregen we te horen op welke afdeling we terecht gaan komen. Ik kom op maxfacial terecht wat ik stiekem ook een beetje gehoopt had!
In de middag hadden we een evacuatie oefening van het ziekenhuis. Ik moest een blinde patient spelen en was helemaal in mijn rol!

Op vrijdag hadden we een meeting met de daycrew (onze Malagissische helpers) van onze afdeling, D-ward drools! Het was super leuk om iedereen te leren kennen.

Gister zijn we met een groep naar Plum Island geweest. Een eiland op een uur varen van het schip. Het eiland was een beetje verwoeid door de cycloon van afgelopen februari maar dat mocht de pret niet drukken. Tijdens het snorkelen waren er allemaal mooie vissen te zien en er was mooi koraal. Heerlijk om even te relaxen en een boekje te lezen op het strand in de zon. Want ja, stiekem ben ik daar ook een beetje voor gekomen! Het was een geweldig gezellige dag. In de avond ben ik nog uiteten geweest met een groepje in de stad. Het eten was heerlijk en het gezelschap was goed!

Vanmorgen hadden we een brunch met het ziekenhuis om met zijn allen nog een keer samen te komen voordat het ziekenhuis morgen operationeel gaat worden. Er waren allemaal verschillende mensen die heerlijke dingen hadden gemaakt dus aan het einde van de brunch zat ik proppievol van het eten en van alle gezelligheid. Lunchen hoefde niet meer. In de middag heb ik lekker in de zon gezeten en wat telefoontjes gepleegd met het thuisfront. Ook heb ik een paar hoofdstukken in mijn boek gelezen. Een heerlijk relaxde dag.

Nog steeds heel erg blij met de keuze die ik heb gemaakt om 2 maanden naar Mercy Ships te gaan. Het is niet te beschrijven wat zo een community gevoel met je doet.
Ik kan niet wachten tot het ziekenhuis morgen open gaat en dat ik alle mooie mensen kan gaan ontmoeten die we gaan helpen.