Ik (Inge) heb drie dagdiensten gewerkt. Dus ik dacht dat het wel tijd was om jullie mee te nemen in mijn dagdiensten. De eerste dagdienst begon op vrijdag, daarna had ik weekend en nadien maandag en dinsdag weer dagdienst. Dagdiensten zijn van 7-15.30u. Maar om 14.00u moet je eigenlijk klaar zijn met alles, want dan komt de late dienst voor de hand over (overdracht).
De dagdiensten zijn op door de weekse dagen drukker dan het weekend. Er zijn vaak 2 kinderen die alleen op mijn afdeling al voor OK gaan. De eerste moet om kwart over 8 op de holding op dek 3 zijn. Dat is dus hetzelfde systeem als in NL. Net als in NL vul je een pre-operatieve screening in. We stellen de kids/caregaver dus allemaal vragen en zijn ook de daycrew weer nodig voor vertalen. Daarna ‘scrubben’ we de benen van de kinderen. Dat komt er eigenlijk gewoon op neer dat we de benen wassen met een spons met chloorexidine. Dit is omdat de hygiëne in het land slecht is en we op deze manier infecties proberen te voorkomen. Nadien geven we ze pre-medicatie en moeten ze nog een keertje plassen. Ondertussen zorg ik dat het papierwerk klaar is en na het plassen gaat het kindje in de rolstoel naar de holding. Dit is altijd in de rolstoel omdat het kind al midazolam (slaapmiddel) krijgt zodat het wat relaxter de OK in gaat. Daarna doe je op de holding de overdracht welke hetzelfde is als in NL en ga je weer terug naar de afdeling.
Om 8u heb je medicatie die je moet delen. Dan is er bij de orthokindjes ook altijd ‘de bedexercise’ welke ze dan moeten doen. Dit doen ze 6 keer op een dag. Overdag komt ook vaak de rehab (fysiotherapie) nog langs om te oefenen met de bedexercises, staan of lopen. Maar net hoe ver het kindje in het herstelproces zit.
Een ding wat vast staat is dat het kind na OK de eerste drie dagen bedrust heeft. Dat komt omdat heel veel kinderen hier een calcium tekort heeft. Dit zorgt er normaliter voor dat je sterke botten hebt. Voordat kindjes geopereerd worden gebruiken ze vanaf hun eerste bezoek aan mercy ships calcium. Dat is vaak al een jaar eerder dan dat ze daadwerkelijk op de boot komen. Hiermee hopen ze dat de botten wat sterker worden en het sneller geneest. Ondanks deze voorzorgsmaatregelen heeft het kind alsnog 3 dagen strikte bedrust, zodat het eerste genezingsproces goed gaat.
Daarnaast krijgen alle kinderen op mijn afdeling ‘mana’. Dat is een soort pinda drank gemengd met melk wat smaakt naar snickers (ik heb het geproefd). Dit zorgt voor extra calorieën, aangezien bijna iedereen hier ondervoed is. Dit drinkt elk kind 4x op een dag. De ene vind het een traktatie en de ander die probeert er met alle mogelijkheden onderuit te komen.
Ik heb eerder geschreven dat ze hier geen sondevoeding kennen. Maar dat klopte dus eigenlijk niet. Want in mana zit al 500 calorieën en dat 4 keer per dag. Intens toch! Ik moet telkens aan mijn anorexia patiënten in NL denken als ik het de kinderen hier geef. Ik hoorde dat sommige tieners het ook liever niet willen drinken. Alhoewel ‘dikker’ zijn in deze cultuur juist laat zien dat je welvarend bent en het dus een compliment is.
Rond half 9/9 uur is er vaak visite. Dit doet de charge nurse (regieverpleegkundige). Zij gaat samen met de artsen, diëtist, fysio, wond verpleegkundige en day-crew langs alle patiënten om te vragen en kijken hoe het met ze gaat. Een hele delegatie kan ik je vertellen. Aan bed bespreken ze ook het beleid en na de visite hoor ik als verpleegkundige wat er besloten is. Dit verwerk ik dan weer in mijn papieren dossier. Ook hoor je dan vaak of er al een kindje ontslagen mag worden. Onze ortho kindjes (zoals we ze hier noemen) gaan nooit direct naar huis. Dit komt omdat ze bijna 12 weken in het gips zitten en nog vaak voor controle moeten van wonden of gipswissel. Onze ontslagen zijn dus altijd naar de low care unit (LCU). Dat is dan wel weer lekker makkelijk voor de workflow, want je hoeft nooit te twijfelen of je wel het goede doet.
Het streven is altijd om het ontslag rond 12 uur klaar te hebben, zodat de kinderen rond 1 uur/half 2 naar de LCU kunnen. Die ontslagen gaan wederom gepaard met luide muziek. Alle kindjes, caregivers, daycrew en verpleegkundigen van de afdeling brengen de kinderen die discharge worden naar de LCU in een grote optocht weg. De LCU zit namelijk in dezelfde gang als het ziekenhuis. Een hele happening kan ik je vertellen. Zoek even op spotify naar ‘big God’ van Tim Godfrey, fearless comunity & Anderson voor een sfeerimpressie.
Wanneer de kinderen ontslagen worden naar de LCU mogen ze altijd een voetje kleuren. Deze hangen we aan de muur en daar maken we een hele grote zon van. Voor de caregivers is er een hand die ze mogen kleuren. Als verpleegkundigen doen we daar ook aan mee.
Om half 10 komt de hospital chaplaincy altijd langs. Dat zijn eigenlijk de geestelijk verzorgers van het schip. Zij zingen vaak een liedje met de kinderen of vertellen een bijbelverhaal. Dat is altijd weer een gezellig Afrikaans sfeertje. Er is nooit muziek, alleen hun geklap en gezang.
Hierna vond ik dat het wel tijd was voor een bakje koffie. De ene keer drink je die op de ward zelf en de andere keer kunnen we even buiten op het dek zitten.
Na de koffie gaan we de ontslagen voorbereiden. Daarin ben je ook deels afhankelijk van de apotheek, want die schrijft de ontslagmedicatie voor. De ene keer gaat dit wat sneller dan de andere keer.. Vrijdag was geen snelle dag.. Mijn ontslagrecepten kwamen rond 12 uur terug. Dan moet je dit nog allemaal uitschrijven op een papier voor de LCU. Je moet stickers plakken in een tabel en op het medicijn, zodat de caregiver weet (en vooral snapt) wanneer je welk medicijn wanneer moet geven. Als je dit klaar hebt ga je dat nadien uitleggen (wederom met de day-crew). We vertellen dan ook over leefstijladviezen, wanneer ze weer aan de bel moeten trekken als er iets niet goed gaat (zoals koorts) en benadrukken hoe belangrijk eten voor het herstel is en wat voor voedsel ze het beste kunnen eten. Nadien vraag je altijd aan de caregiver of ze kan vertellen wat jij net hebt verteld. Anders zeggen ze altijd dat ze het snappen (uit beleefdheid), maar weet je nooit zeker of ze het wel snappen.
Vrijdag kreeg ik ook nog een jongentje wat een ‘same day admisson’ was geworden. Dat houdt in dat het kind op dezelfde dag aankomt als dat zijn OK gepland staat. Dat is niet echt de bedoeling, maar soms zijn de kinderen vertraagt in hun reis om bij het schip te komen. En met die kromme benen die ze hier hebben kan je je ook indenken dat een heel stuk lopen een hele uitdaging is. Dit jongentje kwam dus om 8 uur ‘s ochtends bij de pre-operatieve screening aan. Dus het was een beetje haasten om hem om half 2 op de holding te hebben voor zijn OK. Gelukkig waren er een paar collega’s die hebben geholpen wat erg fijn was.
Dan is het tijd voor mijn dossiers invullen en op orde maken voordat de late dienst alweer kwam voor de overdracht. Nadien nemen we alle kids mee naar de veranda en zitten we daar een uurtje. Sommige kinderen spelen met een bal, anderen doen vier op een rij of we zitten gezellig te kleuren. Om half 4 brengen we ze weer terug naar de afdeling en zit de dienst er weer op.
Dinsdag kwam Ben mij vergezellen op C ward. Hij komt er steeds meer achter dat kinderen toch niet zijn ding is. Ben vindt C ward zijn teveel prikkels en qua zorg minder uitdagend, wat ook wel zo is. Ondanks dat doet hij het qua entertainment wel goed. Vandaag heeft hij bloemen gemaakt met ballonnen. De kids vonden het geweldig, dus ik denk dat zij Ben wel leuk vinden. Vervolgens al die kinderen met die ballon naar buiten, want ze wilden die natuurlijk niet op de afdeling laten. Na 10 minuten veranda beginnen al die ballonnen stuk voor stuk deels te knappen. Dus toen maar weer al die ballonnen naar binnen gebracht..
Nog 2 weken van geplande ortho OK’s te gaan. Nadien zal de afdeling nog niet leeg zijn. Want de kinderen liggen gemiddeld wel 2-3 weken op de afdeling voordat ze ontslagen worden naar de LCU. Dit heeft te maken met mobilisatiedoelen. Maar ook het feit dat ze pinnen in hun benen hebben die ze er vaak eerst uit willen hebben en de pijn/jeuk onder controle moet zijn. In de aankomende twee weken hoop ik wat uitleg te kunnen geven over de OK’s die er plaatsvinden met wat foto’s. Deze week is de MaxFax ook weer gestart. Dus Ben ziet er nu alweer naar uit dat hij lekker op D ward mag werken.
De mana die elk kind iedere dag moet drinken.
De zon aan het begin van het opereren van de ortho kindjes
De zon nu met alle handen en voeten van de ortho kindjes.
Mijn eigen gemaakte hand.
Geef een reactie