Wanneer een jong stel hun eerste kindje verwelkomt, gaat dat meestal gepaard met veel blijdschap en feestelijke drukte en met een beetje onzekerheid. Fatima en Sorie, een jong stel uit Freetown, Sierra Leone, waren ontzettend blij toen hun zoontje Emmanuel werd geboren en ze omarmden hun nieuwe rol als ouders van de jongen. “Emmanuel is een lief kind, we houden heel veel van hem,” vertelt Fatima.
Al snel werd het kleintje het middelpunt van hun leven. Zijn aanwezigheid bracht warmte en vreugde in hun huis en versterkte de band tussen hen als partners. “Als we ergens naartoe gaan, laat hij zich altijd makkelijk door anderen oppakken. Hij is tegen iedereen vriendelijk,” aldus Fatima. “Hij is altijd rustig en huilt niet veel. Emmanuel is echt een lief kind.” Sorie glimlacht als hij over zijn zachtaardige zoon vertelt. “Ik hou veel van Emmanuel, hij heeft zo’n lief karakter. Zelfs als ik weg ben, blijft hij zich goed gedragen.”
Zorgen over de toekomst
Emmanuel was veertien maanden oud toen Fatima voor het eerst iets bijzonders opmerkte. “Ik zag iets glinsteren in zijn ogen, maar ik dacht dat dat normaal was,” vertelt ze. Pas toen een familielid voorzichtig suggereerde dat die glans een teken van blindheid kon zijn, begon Fatima zich zorgen te maken. “Toen mijn schoonzus me vertelde dat Emmanuel niet kon zien, voelde ik me de hele dag verschrikkelijk. Ik heb veel gehuild en kon niets eten,” herinnert ze zich. “Ik had het me niet gerealiseerd, omdat ik nog nooit eerder iemand met deze aandoening had gezien.”
Sorie was voor zijn werk van huis toen hij het nieuws hoorde. “Toen ik werd gebeld en hoorde dat mijn zoon niet kon zien, voelde ik me heel verdrietig,” vertelt hij. “Ik vroeg hun om met hem naar het ziekenhuis te gaan, zodat de arts kon onderzoeken wat de oorzaak was.”
Artsen in het plaatselijk ziekenhuis adviseerden om Emmanuel te laten opereren, maar de kosten van een operatie waren te hoog voor het jonge gezin. “Ze vroegen 2000 leones per oog, dus 4000 leones voor beide ogen. Dat kunnen we niet betalen,” aldus Sorie.
Toen Sorie thuiskwam en zelf Emmanuels ogen zag, kwam de werkelijkheid hard bij hem binnen. “Het maakte ons verdrietig om Emmanuel zo te zien,” zegt Fatima zacht. “Hij kon alleen schaduwen zien,” legt Sorie uit. “Als iemand met een zaklamp voor hem scheen, volgde hij het licht met zijn ogen.”
De kleine Emmanuel bewoog zich erg behoedzaam voor een kind van zijn leeftijd. Het viel zijn ouders op dat hij erg afging op zijn tastzin en dat hij vaak kroop in plaats van te lopen. Dit is erg begrijpelijk volgens Ella Hawthorne, Programmamanager Oogheelkunde bij Mercy Ships. “Omdat hij de wereld om zich heen nauwelijks kan zien, voelt hij zich waarschijnlijk veiliger wanneer hij volledig contact houdt met de grond en zich op handen en knieën voortbeweegt,” legt ze uit. “Het is een beetje alsof je een volwassene een blinddoek omdoet: dan zoek je ook naar stabiliteit en balans.” Ze voegt eraan toe dat slecht zicht veel meer zaken beïnvloedt dan alleen de motoriek. “Het is voor mensen die slecht zien gewoon moeilijker om zich te redden in de wereld. Het belemmert hen op allerlei verschillende gebieden.”
Zonder behandeling was Emmanuels toekomst onzeker. Zijn ouders waren bezorgd en vroegen zich af of hij ooit zelfstandig zou kunnen lopen of naar school zou kunnen gaan.
Nieuwe hoop
Maar er verscheen hoop aan de horizon toen Emmanuels adoptie-oma Haja Mariatu Koroma hun over Mercy Ships vertelde. “Ze belde ons op en nodigde ons uit om bij haar te komen logeren, omdat het schip van Mercy Ships in aantocht was,” vertelt Sorie.
Het was nog niet zo eenvoudig om Emmanuel aan te melden. Zijn ouders stonden ’s morgens al om vier uur op en stonden uren in de rij, zelfs in de regen. Maar ze waren vastbesloten om hun zoon deze kans te geven. “We hebben deze operatie nodig, omdat we willen dat Emmanuel kan zien,” aldus het koppel. “Zodat hij naar school kan gaan en een kans op een goede toekomst heeft.”
Ella benadrukt hoe hard de operatie nodig was. “Zijn zicht zou niet vanzelf beter worden. En ook een bril zou zijn probleem niet oplossen, deze aandoening kan alleen door een operatie worden verholpen.”
Ella Hawthorne
Programmamanager Oogheelkunde
Uiteindelijk kreeg Emmanuel groen licht voor een operatie aan boord van de Global Mercy. “Toen de arts me vertelde dat hij Emmanuel kon opereren was ik zo ontzettend blij,” vertelt Fatima. De tweejarige jongen onderging een levensveranderende oogoperatie die ongeveer een uur duurde. “Voor zover wij het kunnen zien had Emmanuel al vanaf zijn geboorte staar,” legt dokter Timothy Lavy, een vrijwillig kinderoogarts uit het Verenigd Koninkrijk, uit. “Zonder operatie was het niet waarschijnlijk dat hij naar school zou gaan of later in zijn leven een opleiding volgen.”
Een hele nieuwe wereld
De morgen na de operatie werden de ooglapjes voorzichtig verwijderd. Emmanuel was aan het huilen, maar opeens stopte hij daar abrupt mee. Dokter Lavy herinnert zich dit tafereel nog levendig. “Er speelde zich duidelijk een strijd af in zijn hoofd: ‘Blijf ik huilen, of stop ik daarmee omdat ik iets belangrijkers te doen heb?’ En toen opende hij zijn ogen en je kon gewoon zien dat er een hele nieuwe wereld voor hem openging.”
Neeltje Hietkamp, een vrijwillig kinderverpleegkundige uit Nederland, was hier ook bij aanwezig en zag hoe Emmanuels stemming omsloeg. “Echt een jochie dat voor het eerst kon zien,” vertelt ze. “Hij lachte hard en wees naar zijn moeder; hij zag haar voor de eerste keer van zijn leven!”
Fatima was enorm opgelucht. “Ik was zo blij toen de ooglapjes verwijderd waren. Ik zei: ‘Dank U God, nu kan mijn zoon zien’.” Omdat er maar één begeleider aan boord mocht blijven, wachtte Sorie op de kade. Toen hij eindelijk een telefoontje kreeg dat de operatie geslaagd was, liep hij over van blijdschap. “Ik stond gewoon te springen,’’ vertelt hij. “Ik had nooit gedacht dat Emmanuel zo’n operatie zou kunnen krijgen, en dat zelfs zonder dat ik er ook maar een cent voor hoefde te betalen.” Toen het gezin herenigd was, bewoog Sorie voorzichtig zijn hand voor Emmanuels ogen heen en weer. “Hij volgde de beweging,” vertelt hij. “Ik zei: ‘’Nu kan hij zien!’”
Dromen van een mooie toekomst
Uit vervolgonderzoeken bleek dat Emmanuels zicht zich geleidelijk verder zou blijven ontwikkelen. Ella legt uit dat de hersenen stap voor stap leren om visuele informatie te verwerken. “Omdat we er zo vroeg bij waren, zou hij op den duur net zo goed moeten kunnen zien als andere kinderen,” aldus Ella.
Zijn ouders merken nu al opvallende veranderingen op. “Sinds de operatie gaat hij voor we er erg in hebben zelfstandig naar boven en ook weer naar beneden,” vertelt Fatima. “Hij pakt ook zelf dingen en loopt naar plekken waar hij eerst nooit kwam.”
Naast de grote veranderingen die de operatie bij Emmanuel tot stand heeft gebracht, heeft deze ervaring ook de band tussen zijn ouders versterkt. “Onze liefde is gegroeid,” zegt Fatima zacht. Sorie droomt van een toekomst waarin zijn zoon zich volop zal ontwikkelen. “Nu hij geopereerd is, hoop ik dat hij later naar school kan gaan,” deelt hij. “Ik hoop dat hij zal kunnen leren en iets van zijn leven zal maken.”
Bij Mercy Ships is een operatie meer dan alleen een medische ingreep. Het brengt een golf van hoop teweeg die veel verder reikt dan één enkele patiënt en de positieve uitwerking hiervan op families en gemeenschappen duurt jarenlang voort. Maak ook deel uit van onze missie! Lees meer en ontdek hoe ook jij kunt helpen.
Met jouw eenmalige of maandelijkse gift help je iemand weer zien of bewegen én meedoen in de samenleving. Je kunt ook bijdragen door je talenten in te zetten aan boord van één van onze ziekenhuisschepen of als vrijwilliger in Nederland.
