Toen Marie Jeanne 80 werd, had ze al veel verlies meegemaakt; zeven van haar acht kinderen waren overleden. Ze had nog één dochter, Germaine. Germaine werkte op het land en zorgde voor haar eigen dochter en kleindochter. Hoewel het verdriet Marie Jeanne had getekend, had het haar niet gebroken. Naast de tijd die ze met haar familie doorbracht, vulde ze haar dagen met het vlechten van raffiamatten en -hoeden, iets waarvoor ze echt een passie koesterde.
Maar drie jaar geleden begon de wereld om haar heen steeds donkerder te worden. Door staar verloor Marie Jeanne haar gezichtsvermogen en raakte ze aan huis gekluisterd. “Ik kan niet zien,” zegt ze. “Ik blijf hier (in huis) en als ik naar buiten moet, gebruik ik een stok.”
Een jaar later begon ook het zicht van Germaine door staar achteruit te gaan. Werken op het land werd hierdoor onmogelijk en ze moest haar zelfstandigheid verruilen voor afhankelijkheid. “Tijdens de feestdagen vierden we vroeger altijd feest, dansten we en aten we met de hele familie samen,” vertelt ze. “Nu is het leven anders. Als ik een zwak geloof had, had ik de moed misschien al opgegeven,” aldus Germaine.

Een kans op genezing
Er begon voor moeder en dochter weer hoop aan de horizon te gloren toen Florence, een familielid dat in de havenstad Toamasina woont, op de radio en televisie over gratis operaties aan boord van de Africa Mercy hoorde. Ze spoorde Marie Jeanne en Germaine aan om deze kans te grijpen.
In 2024 reisden Marie Jeanne en Germaine vol verwachting naar Toamasina. Het was meer dan alleen een fysieke reis; het was de eerste stap op weg naar het terugwinnen van het leven dat ze waren kwijtgeraakt. Hand in hand liepen ze de loopplank van het ziekenhuisschip op.



Diezelfde dag nog ondergingen ze naast elkaar hun operatie. Volgens dokter Guy Chevalley, de chirurg die de ingreep uitvoerde, was de aandoening al vergevorderd. “De staar was bij beiden zo ver gevorderd dat hun pupillen niet meer zwart waren, maar helemaal wit.”
“Ze konden alleen nog maar bewegingen waarnemen, zoals een hand die voor hun ogen werd heen en weer bewogen. Dat was alles,” voegde de coördinator van het oogheelkundige programma Ella Hawthorne hieraan toe.
De volgende dag brak het moment van de waarheid aan. Met ingehouden adem verwijderde het medische team het oogverband. “Als ik weer kan zien, zal ik mijn blijdschap aan God en jullie allemaal tonen,” had Germaine voorafgaand aan dit moment beloofd.
Voor de eerste keer in bijna drie jaar ontmoetten de ogen van Marie Jeanne en Germaine elkaar weer. Licht en kleur kwamen meteen terug. De operatie had slechts 15 minuten geduurd, maar had alles veranderd. Overmand door emoties dansten ze, net zoals vroeger, toen muziek, gelach en de warmte van het familieleven hun leven hadden gevuld.


“Het was heel ontroerend om hun blijdschap te zien toen het oogverband bij moeder en dochter werd verwijderd,” vertelt dokter Chevalley. Ella Hawthorne herinnert zich dat ze op dat moment dacht: “Wat een zegen om deze familie te kunnen helpen. Het vermogen om iemand echt te zien en tijd met die persoon door te brengen… als je dat verliest en het vervolgens weer terugkrijgt, is dat echt ontzettend bijzonder.”
Weer voluit leven
Marie Jeanne en Germaine keerden met hernieuwd toekomstperspectief naar hun dorp terug. Marie Jeanne pakte vol enthousiasme haar ambacht weer op en begon weer matten en hoeden van raffia te vlechten. “Ik heb dit zo gemist, het is iets waar ik goed in ben.”
Ook Germaine geniet van haar herwonnen zelfstandigheid. Nu ze weer in staat is om zich zonder hulp te verplaatsen, heeft ze haar werk op het land en het verkopen van fruit weer opgepakt en gaat ze weer zelfstandig naar de kerk. Het contact met de mensen om haar heen is hersteld en ze neemt weer volop deel aan het dorpsleven. “Ontzettend bedankt en moge God jullie zegenen,” zegt ze met dankbaarheid in haar stem.



Waar deze familie eerst gebukt ging onder verlies en blindheid, bloeit ze nu weer helemaal op. Marie Jeanne ziet haar dochter weer voluit leven en Germaine zorgt weer met trots voor haar gezin. Dankzij hun herstelde gezichtsvermogen hebben ze een toekomst vol mogelijkheden. “God zij met jullie! Onze ogen kunnen weer zien en onze harten zijn vol blijdschap. We leven niet meer in duisternis,” verklaart Marie Jeanne.
Wil jij ook deel uitmaken van levensveranderende zorg? Help mee om meer mensen zoals Marie Jeanne en Germaine hoop en genezing te brengen.
Met jouw eenmalige of maandelijkse gift help je iemand weer zien of bewegen én meedoen in de samenleving. Je kunt ook bijdragen door je talenten in te zetten aan boord van één van onze ziekenhuisschepen of als vrijwilliger in Nederland.



