Lieve mensen,
Het begin van een field service is een goed moment om te reflecteren op je motivatie en intentie om dit werk te doen. ‘Waarom doen we wat we doen?’ is geen vreemde vraag voor een Mercy Shipper. Op onze eigen manier krijgen we er allemaal weleens mee te maken: je mist (mensen) thuis, je voorstellen belanden in de prullenbak, je raakt moe, misschien voel je je wel beperkt door de regels aan boord of voel je je juist ‘lang niet zo heilig’ als de rest van de gemeenschap, alles is mogelijk.
Een ding is zeker: als je hier lang blijft, moet je deze vraag van tijd tot tijd beantwoorden. Eerst omdat je nog niet thuis bent, later omdat je je hier teveel thuis voelt. Ook in het normale leven weg van het schip zul je dat herkennen. Begin je aan iets nieuws, dan is alles spannend en interessant. Maar als je eenmaal settelt, leef je steeds meer op de automatische piloot. Alsof je ziel er niet meer in betrokken is. En dat kunnen we nu juist niet gebruiken in het Koninkrijk van God. Dat zijn de mensen om ons heen ook niet waard. Zou je zelf tegen een lege huls willen praten die je wel aanhoort, maar niet echt luistert? Elke dag opnieuw heb je de kans om een stukje van Gods trouw, Gods liefde, Gods goedheid, te laten zien aan de mensen die Hij op je pad brengt. Als je hart ervoor klopt. Daarom doen we wat we doen. Voor Hem. Omdat Hij ons eerst liefgehad heeft. Omdat Hij mij, ondanks al mijn falen (vul zelf maar in wat dat is) vandaag nog steeds met liefde benadert. Dat is ons waarom. Zonder de liefde leidt het tot niets (Lars Gerfen, naar 1 Korinthe 13).

Dus dat gezegd hebbende: ja we zijn weer begonnen met opereren en daar zijn we dankbaar voor! Maar het zou geen waarde hebben als we zonder liefde voor onze patiënt of collega aan het werk gingen. En daarom is het hoe de vervolgvraag. De afgelopen weken hebben we uiteraard genoten van al onze vrienden terug zien. Maar we hebben ook nagedacht over waar we dit laatste jaar aan boord in willen investeren. Zowel op professioneel, als op persoonlijk gebied.
Dat betekent dat ik een extra rol/project op zal pakken met als doel de patiëntreis beter gestroomlijnd te krijgen. Ik ga eerst data verzamelen en kijken naar waar ons systeem geblokkeerd raakt en waar de pijnpunten zitten, om vervolgens te proberen daar samen met de teams in het ziekenhuis iets aan te doen. Ik ben benieuwd! Ook Louis vult momenteel een tweede rol die hem de kans geeft zijn projectmanagement vaardigheden uit te breiden. En we zijn beiden bezig met aanvullende cursussen.
Naast werk gaan we deze week weer van start met onze gebed- en aanbiddingsgroep en hopen we in een kleine groep meer te leren over het boek Openbaringen. Als net getrouwd stel aan boord wil uiteraard iedereen weten ‘hoe het is’, en daarin geeft God ons echt de mogelijkheid met andere stellen te delen, een relatie op te bouwen, en hen te zegenen met wat wij geleerd hebben. We genieten daar beiden van en zien uit naar hoe God ons daarin verder wil gebruiken 🙂 Nu dat we samen in een kamer wonen en die niet meer delen met andere vrijwilligers, hebben we beiden wat meer rust en een plekje voor ons alleen. Daar danken we God voor. Het is goed.

Een soort nieuw begin dus, ondanks dat veel gezichten en structuren bekend zijn. Gelukkig gaat een nieuwe start in Mercy Ships altijd samen met gebed, dus de afgelopen weken mochten we voor het Hope Center en voor het ziekenhuis bidden tijdens twee verschillende gebedswandelingen. Ook hadden we weer ons jaarlijkse open huis in het ziekenhuis, met leuke activiteiten. Er werden sinaasappels geïnjecteerd, quizzen gedaan, en we mochten zelfs een staaroperatie proberen uit te voeren (een Skittle verwijderen van een ingesneden appel onder de microscoop). In ditzelfde ziekenhuis liggen inmiddels 9 kids met gegipste beentjes en volledige bedrust. Klinkt als een groot contrast, maar eigenlijk helpt het onze vrijwilligers alleen maar om zich één te voelen met wat er op ons ziekenhuisdek gebeurt. Zodat dek 3 bij je thuis gaat horen…
Zegen,
Louis & Denise
Gebedspunten:
- Dank voor de eerste 60 operaties deze week! (het aantal lijkt enorm, maar dat komt doordat de staaroperaties kleine ingrepen zijn)
- Dank voor de steeds betere relatie met de overheid hier in Madagaskar.
- Dank dat Louis en ik onze plek in ons werk en in de gemeenschap redelijk makkelijk weer kunnen vinden, en voor de waardering van collega’s en vrienden.
- Bid voor goed herstel van al onze patiënten deze field service, en goede eindresultaten. – Zowel fysiek als geestelijk.
- Bid voor het verpleegkundigenteam die onderbezet zijn. Bid voor energie, maar ook voor extra collega’s om hen te versterken.
- Bid voor voor ons zusterschip de Global Mercy als zij afronden en binnenkort afscheid nemen van Sierra Leone na drie jaar in dit land gediend te hebben. Bid voor een succesvolle onderhoudsperiode en goede rust voor de langetermijn vrijwilligers.




Geef een reactie