Trouw in het kleine

Lieve mensen,

Soms is het goed om even een stapje terug te zetten. Niet te blijven rennen voor het maximale, maar trouw te zijn in je taak en verder even niks. Augustus voelde als dat. Normaal heb ik een waslijst aan dingen te bespreken, maar vandaag besefte ik dat ik de hele maand maar één foto genomen heb, en dat was van het opruimen van een van de containers die op de kade staat, omdat we langzaam voorbereiden voor het grote inpakken in december. Dat betekent zeker niet dat we deze maand niets gedaan hebben, maar niets wat mijn camera waardig vond 😉 Al is dat ook weer niet zo een goede maatstaf, want ik ben niet zo’n social media ster. Meestal steel ik de foto’s die jullie te zien krijgen van Louis, of van onze fotografen aan boord die het leven en de patiënten vastleggen om fondsenwerving een handje te helpen.

Ik denk dat het stapje terug iets is wat de Nederlander soms vergeet, en eigenlijk altijd als falen ervaart. Toch is het terugtrekken, evalueren, mediteren en bespreken met God, wat onze echte richting geeft. En misschien nog wel belangrijker, het helpt ons open te staan voor wat Hij van ons vraagt. Als je agenda volstaat met dingen die je moet, heb je geen zicht voor de mensen die Hij op je pad brengt of de kansen die Hij je geeft. Het enige dat we moeten is trouw zijn in onze verantwoordelijkheden, maar buiten dat zijn we geroepen om te luisteren, en te handelen naar wat Hij van ons vraagt. En dat heeft veel vaker met een ander te maken dan met jou. Het koninkrijk van God gaat om Zijn glorie: het laten zien van Zijn liefde. Niet om jouw waarde of vervulling. Het koninkrijk van God wordt gebouwd als wij oog hebben voor de ander. En dan gaat het niet om dingen als grote donaties geven, voor duizenden mensen spreken, of wonderen doen. Nee, we moeten leren om trouw te zijn met de kleine kansen die Hij ons geeft om goed te doen, voordat we aan het grootse kunnen beginnen. En we mogen leren er net zo stellig in te staan als Mozes: als God niet met ons meegaat in het plan dat we hebben, kunnen we beter niet gaan. Weet je afhankelijk van Hem.

En als we dat zijn, dan zal Hij ons vullen met moed. Afgelopen week hadden we het in onze Leiderschapsbijeenkomst over de vraag: ‘Wat zou je proberen als je wist dat het niet kon mislukken?’ Als je die vraag goed leest, kun je twee dingen leren. Er staat niets over hoe succesvol je poging is, en het is een vraag die oproept om geen angst te hebben. Als je dat verbindt met de Bijbel, kunnen we zeggen: het gaat God niet om het resultaat, maar om gehoorzaamheid aan Zijn oproep om niet bang te zijn, want Hij (de Geest van God) die in u leeft is groter dan degene die in deze wereld heerst (satan). Ken God in al je wegen, en Hij zal je paden recht maken. Hij is Koning. Ook over jouw leven. Hij is te vertrouwen.

Dus, met een niet al te volle kalender hadden we deze maand tijd om bij te kletsen met een familie die afgelopen twee jaar aan boord gediend heeft, en weer even terug was om het verlof van een andere familie op te vangen. We gingen een heerlijk middagje naar een uitgestorven strand, om te genieten van zon, zee en goede gesprekken. Ook kon ik op de zondagavonden het Cafe weer helpen om iedereen na de kerkdienst van een lekkere kop koffie te voorzien. En ten slotte had de pastor van de kerk die we al ruim twee jaar bezoeken hier in Toamasina me gevraagd om getuigenis te geven in de kerkdienst (Louis had hij eerder al gestrikt voor een preek) 😉 Dus ook daar kon ik deze maand ‘ja’ tegen zeggen. We mogen op verschillende manieren tot zegen zijn voor de mensen om ons heen. Of dat nu door worship is, door het delen van een woord, een goed gesprek bij het avondeten, of het heen en weer rijden van mensen die vervoer nodig hebben. De kleine dingen maken het verschil. Het gaat om je houding en intentie, om je liefde voor God die zichtbaar is.

Die container waar ik het verhaal mee begon, heeft vooral met Louis’ werk te maken. Hij mocht deze maand al samen met zijn manager een grote donatie brengen naar de lokale klompvoet kliniek. Wij hebben het programma dit jaar niet aan boord, en ook voor volgend jaar staat het niet op de planning. Vandaar dat al ons materiaal gedoneerd wordt aan de kliniek waar ons team vorig jaar training gedaan heeft. Zie de foto’s hieronder! Duidelijk reden tot dankbaarheid. Zo heeft ‘het laatste jaar’ in een land ook een voordeel: we kunnen lokale ziekenhuizen zegenen met onze overvloed. Dit was de eerste donatie. Maar er zullen er velen volgen in de komende maanden. Zodat wij een beetje schoon schip kunnen maken voor we vertrekken 😉

Wie vertrouwt op de Heer, komt nooit bedrogen uit. We zien Zijn trouw keer op keer in ons leven als getrouwd stel, en onze planning voor een leven na Mercy Ships. Waar we (lees: ik) vorig jaar bezig waren met een manier zoeken om vrijwilliger zijn af te sluiten, werk te vinden, en als stel te settelen, was dat overduidelijk niet Gods tijd. In overgave plakten we er een jaar dienen aan vast. Nu zien we de zegen van als getrouwd stel dienen. We zien de zegen van dit extra jaar. En we zien hoe God deuren opent. Niets staat zwart op wit, maar we vertrouwen op Zijn goede zorg. En we zien uit naar waar Hij ons wil gebruiken.

Tot de volgende! Zegen,
Louis & Denise

Gebedspunten:

Dank dat bijna alle patiënten voor wie specifiek gebed gevraagd werd aan boord, inmiddels ontslagen zijn en hun genezing doorgaat.
Dank dat God ons de mogelijkheid geeft om er even samen tussenuit te gaan komende maand.
Dank voor de overvloed die God Mercy Ships geeft, zodat we mogen uitdelen om ons heen.
Bid voor wijsheid in de komende maanden met het coördineren van de patiëntenstroom, zeker nu we binnenkort 4 operatiekamers hopen te draaien.
Bid dat ons de komende maand meer duidelijk mag worden over waar God de deur voor ons opent om onze talenten in te zetten en te settelen na december.
Bid voor het akkoord met de overheid zodat we ook in de toekomst het werk in Madagaskar voort kunnen zetten (met name in training en samenwerking met de overheid voor het verbeteren van het zorgsysteem).