Na een rustig weekend begon maandag de nieuwe werkweek. Op de planning stonden vijf dagdiensten en een avonddienst. Maandag is de screeningsdag op het schip, dat betekent dat er wel patiënten zijn maar wat minder operaties omdat de chirurgen patiënten zien en beoordelen voor hun operatie. In de ochtend kreeg ik wat papierwerk te doen, tja ook hier zijn soms wat minder leuke klusjes. Ik moest de ingescande papieren dossiers controleren, of ze compleet waren en een stapel andere dossiers door de papier versnipperaar halen. Nadat ik wat stekkers in het stopcontact had ik gestoken, had ik een werkende computer en al snel mijn eigen kantoortje ;).

Tussendoor controleerde ik medicatie bij de collega die voor de 5 kinderen in Bward zorgde en ik kreeg tijd om met ze te spelen als zij met pauze was. Het blijft bijzonder hoe blij deze kinderen zijn met simpele dingen. Zo hebben ze allemaal een gekleurde ballon die ze als bal gebruiken. Terwijl de kinderen aan het wachten waren op hun operatie startte ik met het gooien van een ballon naar één van de kinderen. Al snel kwamen er meer geïnteresseerde gezichtjes kijken en na een klein seintje kreeg ik nog twee andere ballonen naar mij gegooid. Ik kan je zeggen, een uitdaging om ze alle drie op het juiste moment terug te kaatsen. Het ging me niet slecht af, al zeg ik het zelf, en gelukkig hielpen de mama’s van de kinderen me ook met momenten. Het is zo genieten om die lachende gezichtjes te zien en ze lijken nooit moe te worden van een simpel spelletje zoals het gooien van een ballon. Dinsdag hadden we twee meiden van bijna de zelfde leeftijd die me ook geweldig hebben doen lachen, we hebben van die loopfietsen/paarden op de afdeling. En deze dames maakten hun eigen ‘carwash’, dus met alcoholdoekjes waren ze de fietsjes aan het poetsen om er daarna weer hard mee rond te rijden. De meiden wilden allebei dokter worden en het was belangrijk dat alles goed schoon zou zijn. Nou hygiëne lesje hadden ze goed opgepikt zullen we maar zeggen 😉
Woensdag en donderdag werkte ik terug op Dward, de MaxFax patiënten. Ik vind het heerlijk om met de kinderen te werken, maar toch vind ik de grotere casussen en de langer blijvende patiënten ook erg leuk. Je ziet ze herstellen van tumoren en letterlijk een ‘nieuw gezicht’ krijgen. Donderdag zorgde ik voor een jongeman met een mega tumor onder zijn kaak/kin. Hij zou die dag zijn operatie krijgen. Het zou een grote operatie worden. Terwijl ik de voorbereidingen trof, we maken het operatie gebied schoon met een chloorhexidine scrub, controleren het consent formulier van de operatie en zo nog wat dingen meer, vroeg ik hem hoe hij zich voelde en hij lachte ‘goed’. Ik vroeg door omdat er ook beste risico’s waren aan deze operatie maar hij blijf zeggen: ‘ik voel me goed, ik ben niet bang’. Samen met de chirurg baden we aan zijn bed voor een goede uitkomst. Rond half 2 hoorden we dat de tumor verwijderd was, 5,5kg zwaar. Deze man heeft 9jaar lang een gewicht van 5,5kg met zich mee gedragen, onder zijn kin. Wat moet dat een opluchting zijn om daarvan af te zijn. Ik heb het gezien, ook gevoeld hoe zwaar de tumor was toen ik mijn voorbereidingen deed, wat een verandering voor deze man. Het vult mijn hart met dankbaarheid.
Na mijn dagdienst was er de wekelijkse firedrill. Afgelopen week werd mij gevraagd om het EMT (emergency medical team) te versterken, ze waren op zoek naar vier verpleegkundigen. Ik had wat argumenten waarom ik mezelf niet de geschikte persoon vond om deel te nemen, maar die werden vervangen door argumenten waarom ik wel geschikt was. Met de belofte dat ik een training zou krijgen rondom de apparatuur zei ik ja. Voor de Firedrill betekent dat, dat ik met EMT verzamel op de afgesproken plek. Deze week moesten we meteen aan de slag, ik dus zonder training. We kregen een melding en gingen opzoek naar het slachtoffer. Ik kreeg het kaartje Airway om mn nek en daar gingen we. Het slachtoffer vonden we onderaan de trap, na een kort assessment bleek hij er met wat gebroken botten van af te komen. Morfine erin en vastmaken op een stretcher. We droegen hem naar beneden op de dock waar een auto klaar stond. Na de eerste ervaring van deelname aan een oefen drill krijg ik volgende week een meer uitgebreide training over apparatuur. Want mocht er naast de oefen momenten echt iets aan de hand zijn en ik ben niet aan het werk dan verwachten ze ook dat ik kom.

In de avond nam ik afscheid van Leah mijn amerikaanse vriendin de afgelopen weken. Wat was het fijn om samen te kletsen en ervaringen te delen.
Vrijdag had ik weer een speciale ervaring ik had een hele afdeling voor mezelf, omdat we zoveel patiënten hadden werd Cward (normaal is deze afdeling gesloten) geopend. Ik had 6 patiënten, twee volwassenen vanuit Dward en 4 kinderen die allemaal een operatie zouden krijgen die dag. Dat was aanpoten. De twee patiënten van Dward werden ontslagen, maar dat vraagt wel wat voorbereiding en uitleg aan patiënten. Dan hadden we de kids, voorbereiding voor de operatie kost niet veel tijd als alles loopt zoals het moet. Maar terwijl je de één voorbereid krijg je de andere post operatief terug dat is een uitdaging ook als dan bij de voorbereiding blijkt dat er een foutje is gemaakt in het papierwerk. Gelukkig had ik hulp van geweldige daycrew (lokale mensen die ons helpen met vertalen en extra werk).
Zaterdag zou ik eigenlijk nog een avonddienst werken, maar omdat we in het weekend geen operaties doen en geen nieuwe opnames hebben krijgt er vaak wel iemand vrij. Vandaag was het mijn beurt en een extra avondje vrij na deze drukke week was heerlijk. Tijd dus om een blog te schrijven ;).





Geef een reactie