29 april
Even een shout out naar iedereen die ons een kaartje of iets anders heeft gestuurd. Het meeste was spontaan en sommige gevraagd door ons (eigenlijk vooral Inge). Waar we(Inge) zoal om vroegen was: hagelslag, kaas en tandpasta. Al het andere kwam spontaan.
Zo staan onze beide plankje in de kamer vol met allemaal kaartjes (met daarin lieve woorden) die we hebben gekregen. Ook zijn er geboortekaartjes en save the date verstuurd naar het schip! We ontvingen koekjes en chocola over de post. Inge kreeg deze week een slinger van het werk met allerlei leuke woorden! En ook ging ze even terug in de tijd met een fotoboek gestuurd door haar vriendin❤️🥹🫠. Echt allemaal super leuk!
Om eerlijk te zijn maakt dat soms het leven en werk hier ook een beetje dragelijk. We kunnen namelijk niet ontkennen dat we een beetje aan het aftellen zijn. We missen thuis enorm en ons werk ook. We wisten niet dat we ons werk ooit gingen missen, maar het kan blijkbaar toch. Een beetje uitgedaagd worden in je werk is dus toch wel belangrijk voor ons beiden. Dat is weer iets wat we geleerd hebben deze maanden.
Ook is het niet zo gemakkelijk meer om onze vrienden en familie te missen. We bellen natuurlijk veel (en zijn super blij dat we die mogelijkheid hebben), maar toch is en voelt het anders dan live ergens zijn. Ons neefje die in november is geboren eet tegenwoordig groente: waar blijft de tijd?!. En ons nieuwste nichtje kennen we alleen van een foto/video. Dat is best heel raar. Voor sommige is dit misschien een leven waar ze voor kiezen, maar wij zijn eerlijk gezegd blij dat we straks weer lekker dichtbij iedereen zijn. We liggen huis niet elke dag huilend in bed hoor. Maar soms zijn we wel even een dagje chagrijnig.
Misschien lijkt het soms allemaal heel leuk en een hele ervaring (wat het ook zeker is). Maar of even een realistisch beeld te schetsen is het dus niet altijd gemakkelijk (even ter info voor alle mensen die het wellicht ook overwegen). Tuurlijk weet je dat van te voren, maar eigenlijk weet je ook niet echt waar je in gaat stappen totdat je er écht bent. En juist dan is het zo belangrijk dat je mensen om je heen hebt. Zowel thuis als hier op het schip.
Deze blog is voor jullie. Alle mensen thuis: die hoe dan ook met ons meeleven. We waarderen jullie super erg. We kunnen niet wachten tot het weer juli is en we weer lekker in Hasselt zitten (hopelijk in de tuin met de zon ☀️). We willen jullie vragen om ons blijven te steunen door gebed, een kaartje, een appje of een reactie onder de blogs. Dan kunnen wij die laatste 6 weken hier waarschijnlijk nog wel aan!
Lieve groet uit Sierra Leone!❤️
Geef een reactie