Scenariotraining

10 april

We zitten allebei weer in de nachtdiensten, dus tijd genoeg om weer even een update te schrijven. Ik (Inge) heb namelijk onlangs een scenariotraining voorbereid voor alle stagiaires op het schip. Op de afdeling krijg ik namelijk niks gerelateerd aan scholing, behalve dan over het dossier. hoe je welk vakje wanneer aan moet kruizen en met welke kleur pen. Ik ben altijd nog benieuwd wat er zal gebeuren als er echt een noodsituatie is. Gelukkig is er een code blue knop waar ons EMT team erg goed op reageert. Dat wordt vaak getest want die knop wordt gemiddeld 1x in de week ingedrukt omdat de patiënten denken dat het de verwarming is. Voor Benjamin heel irritant en ook voor mij: vooral s nachts.

In NL doe ik op het werk regelmatig scenariotrainingen en ik weet dat het in andere ziekenhuizen ook wordt gedaan. Ik weet niet of dat dan misschien iets Nederlands is of dat ze het hier gewoon niet doen i.v.m. de tijd/zorgcategorie of noem maar op. Op sommige vragen krijg je hier nooit een antwoord denk ik. Ik moet zeggen dat ik m’n scenariotrainingen wel mis. Ben doet het nog met de firedrill. Wellicht op een ander niveau dan thuis, maar toch: beter iets dan niets.

Toen de vraag werd gesteld of iemand een scenariotraining over de peeds wilde geven hoefde ik niet lang na te denken. Ik dacht als ik nou ga lesgeven dan doe ik indirect ook nog een scenariotraining. Kan ik m’n ABCDE-methode ook niet vergeten. (Daar was ik een beetje bang voor namelijk, maar dat bleek nergens voor nodig te zijn. Nu, heb ik ontdekt, blijkt die methode er zo ingehamerd te zijn dat ik die waarschijnlijk nooit van m’n leven vergeet, of ik dat nou wil of niet).

Samen met nog een collega zou ik deze les geven. We kozen voor een casus met het respiratoire systeem. Want geen idee wat voor ziekten ze hier allemaal zien. Vast geen RS. Wel veel astma is ons verteld. (Kon me er niks van indenken met al die smog hier buiten). We mochten niet te moeilijk denken en moesten vooral het bij de basis houden. Toen was ik een klein beetje teleurgesteld, want dat werd geen bloedgas bedenken, maarja daar was ik al snel weer overheen. We bedachten dat we de les zouden beginnen met een kort filmpje over de theorie van de longen. Waarschijnlijk leuker om naar te kijken dan een droge uitleg en hopelijk daardoor makkelijker om te onthouden. Nadien zouden we samen de ABCDE-methode doorspreken om te kijken wat ze al weten en nadien was het scenario. We bedachten en jongen van 8 met een bacteriële pneumonie. De mentor van de klas zei dat ze dat niet zouden raden, want ze zouden gaan denken dat het astma was.

Dinsdag was het zover. We gingen lesgeven. Het aantal studenten wat komt is altijd een verassing. Het kunnen er drie zijn of 25. Wij kwamen op 6 uit. Eigenlijk best een fijn clubje. Het filmpje sloeg goed aan en ze deden allemaal enthousiast mee met de ABCDE uitwerken. Toen kwamen ik en m’n mede collega erachter dat er best wel aardig wat kennis in de groep was. Ze begonnen over neusvleugelen, thoraxgeluiden en percussie, allemaal dingen die ik niet perse had verwacht. Super leuk! Hierna speelden 2 studenten het scenario uit en waren de anderen observanten. We zeiden dat ze 2 goede dingen en 2 verbeterpunten moesten aangeven op het eind.

Ze liepen netjes de abcde-methode door, dachten hardop en voerden interventies uit. Aan het einde vroegen we wat ze dachten dat er aan de hand was. We kregen eerst het nette antwoord dat de dokter dat moet beslissen. Na een beetje aandringen kwamen ze toch tot de conclusie dat het misschien wel een pneumonie kon zijn. Daarna volgde zelfs dat het kind koorts had en dat het dan geen astma was. Hoera voor de studenten, hun mentor had ze onderschat. We gingen verder met feedback geven. Ik wist niet dat dat zo’n uitdaging kon zijn. Ze moesten eerst de goede dingen opnoemen. Dat kunnen ze blijkbaar niet want we hoorden alleen verbeterpunten. We zijn wel vier keer opnieuw begonnen maar niets hielp😅. Op een gegeven moment zaten we zelfs in een verhitte discussie op de Afrikaanse manier of je wel of niet uit moest zuigen. Beide meningen waren goed maar er moest toch blijkbaar iemand gelijk krijgen😬. Ik wist niet dat er hier geen middenweg bestaat.. uiteindelijk is het allemaal wel goed gekomen en waren ze erg enthousiast over de les. En ik had weer geleerd dat deze studenten allemaal best veel weten dus dat we dat op de afdeling ook meer moeten benutten.