Lieve mensen,
Dit is een van de laatste bloggen van ons. Tja, ik weet niet goed waarover ik wil schrijven, er speelt van alles door mijn hoofd wat te vermelden waard is. Ik begin maar en dan zien we het wel of deze blog iets wordt.
Bert beschreef in zijn blog dat we in verschillende werelden leven. Dat klopt! We leven op een hospitaalschip van een Amerikaanse organisatie en in een land wat één van de armste landen van Afrika is. Dat zijn verschillende culturen. Westers luxe leven op een schip wat naast de krottenwijken ligt. De Mercy Ships streeft naar een hoge standaard voor patiëntenzorg. Het is een hiërarchisch en gestructureerd systeem vol met protocollen en regels. Het is nodig om regels en protocollen te hebben. Wij in Nederland hebben natuurlijk ook regels, maar die je kunt ze soms aanpassen als het nodig is. Hier NIET! Het is een mens eigen om soms de regels en het protocol naar je eigen hand te zetten en de één is daar wat plichtsgetrouwer in dan de ander. Maar op dit schip zijn de regels en protocollen leidend en moet worden gevolgd .Geen discussie! Begrijpelijk hoor, want als deze organisatie zich telkens aanpast aan meningen van mensen van overal uit de wereld die kort of lang aan boord komen dan blijft dit hospitaalschip ook niet drijven en kunnen ze hun fantastische missie niet uitvoeren.
Naast dat de Mercy Ships zich inzet voor medische zorg zorgen ze ook via Chaplaincy (christelijke pastors ) voor andere projecten.
Naast het HOPE en Women Center, zorgen ze voor een blindenschool, een weeshuis waar kinderen verzorgd worden, ze bezoeken gevangenen in de gevangenis en geven 2x per week eten en drinken aan een kinderziekenhuis.
Elke week worden al deze projecten bezocht door de Chaplaincy en crew van de MS. Enkele weken geleden hebben ze een voetbalwedstrijd georganiseerd met crew van de MS en jongeren die in de gevangenis zitten. Ze brengen 2x per week eten en drinken naar kinderen en ouders die in het kinderziekenhuis verblijven. De crew die daar naar toe zijn gegaan komen met heftige verhalen terug; kinderen die met z`n drieën of vieren in een bed slapen, kindjes die geen medische of verpleegkundige zorg krijgen omdat die capaciteit er onvoldoende is. De IC daar bestaat alleen uit het geven van zuurstof maar ze hebben gebrek aan medicatie, materialen, aan eigenlijk aan alles. Daarnaast proberen ze geld in te zamelen voor vrouwen zodat die een verpleegkundige opleiding kunnen volgen en daar kunnen werken. Een opleiding tot verpleegkundige kost in Sierra Leone veel geld en daarna verdienen ze bijna niets of weinig.
Naast de MS hebben diverse crewleden ook eigen initiatieven genomen door projecten op te zetten, zoals een school voor straatkinderen en er is een stichting genaamd Unity Vision die ervoor zorgt dat een aantal families wordt ondersteund door verkoop van o.a. kleding. Deze kleding wordt op straat gemaakt. De kleding wordt verkocht op o.a. de GLM en daarmee kunnen die mensen zichzelf onderhouden. Oud crew leden hebben een stichting opgezet voor tandheelkundige zorg in Sierra Leone en zo zijn er veel mensen die zich inzetten via de MS voor de mensen die in gebrokenheid leven.
De Mercy Ships doet ook veel om een land beter achter te laten. Ze geven veel onderwijs en trainingen aan lokale artsen en verpleegkundigen en paramedisch personeel. Zij werken ook op het schip en krijgen onderwijs en training zodat als het schip vertrekt er wel zorg achterblijft in het land. Zo helpt de MS niet alleen enkele patiënten en families maar zo kunnen ze ook iets beteken voor duizenden anderen.
Zoals ook in Nederland heeft de MS een palliatie team die zich inzet voor mensen die niet in aanmerking komen voor een operatie maar wel ernstig ziek zijn. Deze mensen bezoeken ze regelmatig door informatie te geven, door wondverzorging en pijnmedicatie te geven. Soms zorgen door het opzetten van een bv winkeltje of naaiatelier ervoor dat een patiënt zichzelf en familie financieel kan ondersteunen. Dagelijks bezoeken ze patiënten, soms afhankelijk van de afstand 1-6 patiënten per dag. Dit wordt ontzettend gewaardeerd. In Sierra Leone maken mensen nog gebruik van allerlei mensen die veel weten van geneeskrachtige kruiden om mensen te genezen, sommige zijn betrouwbaar ,sommige zijn charlatans die er veel geld voor vragen en ook wordt er soms voodoo gebruikt. Het palliatieteam geeft gratis medicatie en zorg en ze zeggen dat ze uit de naam van de Heere Jezus komen en eigenlijk altijd is er gelegenheid tot bidden met de patiënt en diens familie. Er worden vaak langdurige contacten opgebouwd het wordt enorm gewaardeerd. Als de patiënt is overleden dan gaat het team nog bij diens familie langs.. ( “witte mensen gaan naar familie toe terwijl man allang dood is”, dat vinden ze bijzonder)
De MS als organisatie draait op vrijwilligers die voor langer of kortere tijd aan boord komen om te helpen. Er zijn allerlei mensen die jaarlijks aan boord komen voor een aantal weken. Artsen en verpleegkundigen, technische mensen. Het maakt niet uit: van loodgieters tot ingenieurs tot mensen die in de diningroom en keuken helpen. Het maakt niet uit wat voor functie want iedereen is belangrijk, van kapitein tot housekeeping, iedereen is een schakel in dit systeem “Together we bring Hope en Healing”
Afgelopen weken hebben we veel indrukken te verwerken gehad. Er zijn veel mensen van allerlei nationaliteiten aan boord. Je kunt je hele dag of avond vullen met allerlei activiteiten van voetballen gym, Bijbelstudie , praise en devotie , film kijken enz.. Iedereen is enthousiast en behulpzaam vriendelijk en betrokken. Het leven aan boord is te vergelijken met een dorp, alleen met dit verschil dat aan boord wekelijks veel mensen komen en gaan. Dat is best een dingetje want je hebt contact opgebouwd met veel mensen en dan neem je weer afscheid en vaak is dat afscheid definitief. Dat doet ongemerkt toch wat met je. Natuurlijk zijn er veel “vaste” crew vrijwilligers die regelmatig terugkomen en een hele vriendenkring door de MS hebben opgebouwd. Een van de vragen die je stelt met een kennismaking is “Have you been here before? and “how long are you staying?”
De Mercy Ships staan goed bekend in Sierra Leone , vorige week zat ik in een keke keke en de bestuurder moest van de politie stoppen om geld te geven, maar die bestuurder zei: ”They are from the Mercy Ships”, hij mocht toen doorrijden( de slimmerd) of dat mensen als zij zien dat je van de MS bent je op straat bedanken. Laatst liepen Bert en ik door een dorpje en hoorde we de mensen zeggen “Mercy Ships”, dus we werden niet lastig gevallen. Laatst stonden we vast in het verkeer en onze chauffeur stapte uit en begon zich ergens mee te bemoeien dus zaten we klem met open ramen in een krakkemikkige auto omringt door allerlei mensen en niemand die ons wat deed.
Binnenkort gaat het schip de GLM vertrekken uit Sierra Leone en veel mensen van de Day Crew verkeren in onzekerheid hoe ze daarna aan de kost moeten komen. Zoals ik vandaag iemand sprak, hij had internationaal recht gestudeerd, langer dan een jaar in den Haag gewerkt bij het Internationaal Hof, werkt al jaren bij de MS is teamleider van de afdeling sterilisatie en heeft veel qualifications.. maar wat dan? Zo zijn er momenteel veel mensen in onzekerheid. Natuurlijk proberen mensen vanuit de MS te helpen.
Een ding is zeker ondanks alle armoede en alle narigheid zijn de mensen in Sierra Leone ontzettend vriendelijk, behulpzaam en hebben veel humor. Ze helpen elkaar op alle fronten de familie is erg belangrijk voor ze. Dus in dat opzicht zijn ze “rijk”. Zij hebben weinig geld en materie, maar zij hebben wel elkaar en het geloof in God. Dat geeft niet alleen hoop in deze wereld maar ook hoop op een andere wereld.
Lieve groet Bert en Regi
Geef een reactie