Lieve allemaal,
Ik ben alweer bijna zes weken op de Africa Mercy in Madagaskar en heb nog precies drie weken te gaan voordat ik naar de Global Mercy in Ghana vlieg. Wat gaat de tijd toch snel. Ik geniet van het hier zijn, connecten met mensen waar ik vorig jaar mee heb samen gewerkt, maar ook van nieuwe contacten, van Madagaskar maar vooral van het werken hier op het schip. Het zijn drukke, intensieve, soms spannende, maar bovenal mooie weken. De reden waarom we hier allemaal zijn.
Van Algemene Chirurgie naar Reconstructieve Plastische Chirurgie
De eerste paar weken heb ik op de Algemene chirurgie afdeling gewerkt. Hier worden voornamelijk patienten aan hernia’s (liesbreuken) en lipomen (gezwellen) geopereerd. Relatief eenvoudige opraties, maar schrik niet van de grootte van sommige liesbreuken of lipomen. Je vraagt je soms af hoe ze daar zo lang mee kunnen lopen en werken. Hoeveel pijn sommige mensen jarenlang moeten doorstaan. Doordat er meerdere algemene chirurgen aan boord waren werden er dubbele operaties uitgevoerd, wat betekende een dubbele hoeveelheid aan patienten. Dit zorgde voor drukte op de afdeling, maar ook veel dankbaarheid dat we zoveel mensen konden helpen. Op dit moment is er een algemeen chirurg aan boord en is het een stuk rustiger op de afdeling.
Een paar weken geleden is naast de Algemene Chirurgie en de Kaak- en Aangezicht Chirurgie ook de Reconstructieve Plastische Chirurgie van start gegaan. Dit is het specialisme dat zich focust op het terug brengen van functionaliteit van vergroeide ledematen door voornamelijk brandwonden, acid (zuur) of misvormingen. Denk bij misvormingen bijvoorbeeld aan meer dan vijf vingers of tenen of aan elkaar gegroeide vingers. Bij brandwonden denk dan aan vergroeide ledematen en overmatig litteken weefsel. Hierdoor kunnen mensen niet meer zoals normal functioneren en vaak ook niet meer deelnemen in de maatschappij. Ze lopen hier vaak al jarenlang mee rond.


Het merendeel van deze plastische chirurgie operaties zijn grote intensieve operaties en vraagt een lang en intensief nazorg traject van wondzorg en revalidatie. Sinds de start van het programma ben ik overgeplaatst naar deze afdeling. Voornamelijk omdat er nog steeds een tekort aan verpleegkundigen is. Ik werk veel coordinatie diensten wat betekent dat het mijn taak is om het overzicht te houden, vragen van verpleegkundigen te beantwoorden, de contactpersoon te zijn tussen verpleegkundigen en alle specialismen en artsen plus operatie complex, patienten dossiers controleer, planning voor de volgende diensten in te delen en de dienst start en afsluit. Sinds een poosje werk ik ook dag coordinatie diensten, wat inhoud dat je dan ook de artsen visite rondes voor alle patienten loopt, terug koppeling geeft aan de verpleegkundigen over alles wat is afgesproken en orders uitschrijft. Een hele verantwoordelijkheid, want het overzicht houden voor tussen de 15 en 20 patienten is veel. De patienten zijn op dit moment over twee afdelingen verspreid. We verplegen zowel volwassenen als kinderen en dat vraagt ook inzicht. Gelukkig heb ik op beide schepen op de Kinderorthopedie afdeling gewerkt en ben ik inmiddels wel vertrouwd met kinderen verplegen.
Binnen de Plastische Chirurgie worden veel huidtransplantaties uitgevoerd, ook hier zit verschil in. De intensiviteit van dit specialisme zit ‘m vooral in de grootte van de operaties. Sommige patienten moeten voor een tweede keer geopereerd worden, sommige patienten zitten na de operatie een week aan de sonde voeding voor extra energie, we controleren iedere paar uur neurologische observaties van geopereerde ledematen om eventuele neurologische schade voor te zijn, we geven pijnstilling, voeding supplementen om de wondgenezing te ondersteunen, sommige mensen hebben een vacuum pomp omdat de wond zo groot is dat alleen wondverband echt nog niet toereikend is. Infectie ligt hier op de loer, we moeten extra alert zijn op handhygiene en schoon werken. We werken nauw samen met dietiek, het wondzorg team en fysiotherapie. Gelukkig worden we niet zomaar in het diepe gegooid, aan het begin van het programma hebben we van de teamleider een powerpoint presentative gehad waarbij we alle ins- in outs hebben uitgelegd gekregen. Zo geven wij dat weer door aan de nieuwe verpleegkundigen die komen. Naast dit alles hebben we ook veel plezier met elkaar. We helpen elkaar waar we kunnen, zetten muziek op, dansen met elkaar en spelen spelletjes met de kids. Je kunt je haast niet voorstellen hoeveel goeds dit voor de patienten doet. Hoeveel zij genieten van de interactie en tijd die wij geven en wij ook op onze beurt. De impact van de operaties die zij krijgen is echt heel groot en betekent alles voor hen.
Gebed
Wil je wat voor ons en onze patienten doen? Maar ben je op afstand? Gebed is en blijft hard nodig. We voelen ons daardoor erg gesteund. Afgelopen week zijn een aantal Kaak- en Aangezicht chirurgie operaties geannuleerd vanwege huidige complexe situaties op die afdeling; wonden die niet genezen, nabloedingen, spoed operaties, bloed transfusies. Met man en macht wordt er op die afdeling gewerkt. Hard nieuws voor de patienten die voor deze week gepland stonden, maar ze gaan proberen om ze later alsnog in te plannen. Ook op de Plastische Chirurgie verloopt niet altijd alles volgens plan; een tweede ongeplande operatie omdat tijdens de eerste de huidtransplantatie niet uitgevoerd kon worden, tijdens de tweede operatie een klaplong, nabloeding op de afdeling. Een jongetje van vier jaar die een tien uur durende operatie moest ondergaan, omdat een van zijn onderbenen door verbranding aan zijn bovenbeen was vast gegroeid en daarbij zijn voet ook in een andere stand stond. Naast het losmaken van zijn voet en been kreeg hij ook een complexe huidtransplantatie wat uiterste precisie van de plastisch chirurg en het operatie team vroeg. En dit zijn nog maar twee voorbeelden. De realiteit dat het werk van Mercy Ships hier nog zo hard nodig is. We staan met elkaar om elkaar en onze patienten heen. Gebed beperkt zich gelukkig niet tot grenzen.
Weekend
Het is nu weekend. Ik werk dit weekend twee avond coordinatie diensten. Morgen ochtend, zondag ochtend, hoop ik naar het Hope Center te gaan voor de zondags dienst. Het Hope Center is een gebouw in de stad die Mercy Ships in bruikleen heeft van de overheid. Hier verblijven patienten die wachten op een operatie en verblijven patienten die ontslagen zijn vanuit het ziekenhuis maar vanwege wondzorg of revalidatie nog niet met ontslag naar huis kunnen. In het Hope Center kunnen zo’n 250 – 300 patienten verblijven. Vanwege privacy zijn er bepaalde afspraken rondom het bezoeken van het Hope Center. Een van de mogelijkheden om te contacten met de patienten in het Hope Center is tijdens de zondags dienst. Deze wordt op het binnenplein van het Hope Center gehouden. De dienst is over het algemeen in het Malagasisch, maar vertaling naar het Engels is altijd aanwezig. Dit soort momenten zijn altijd een blij weerzien voor iedereen. Een moment van contacten en connecten en voor de ontslagen patienten om hun genezingsproces te zien.

Nu is het tijd voor een kop warme chai tea in het ship café. De airco staat altijd flink aan in het midships gedeelte waar we met elkaar ontspannen en waar ook het computer gedeelte is, dus iets warms gaat er altijd wel in..
Wens jullie allemaal een fijn weekend!
Liefs vanuit Madagaskar,
Liesbeth ⋆˚✿˖°














Geef een reactie