Uit het dagboek van een Mercy Ships’ verpleegkundige

Lieve allemaal,

Als ik deze blog post ben ik aan het aftellen om naar de Global Mercy in Ghana te gaan. Nog maar een week en dan hoop ik hier op het vliegtuig te stappen. De dag na mijn aankomst gaat het voorbereiden voor de field service beginnen; alles schoonmaken, inrichten, organiseren en day-crew instrueren. Zo bijzonder om alles vanaf het begin mee te maken. Voordat ik me vol op mijn rol als Preoperatief teamleider ga storten geniet ik hier nog even van mijn werk als verpleegkundige op de afdeling, mijn laatste momenten met collega’s en vrienden aan boord en uitstapjes in de stad.

Vijf dagdiensten

Afgelopen weekend was het ship holiday weekend. Dat betekent dat het gewone werk op vrijdag al stil gelegd word. Iedereen geniet van een drie-daags weekend, lange tripjes weg worden geboekt. Het ziekenhuis leven gaat gewoon door. De woensdag voor het lange weekend mocht ik een nieuwe verpleegkundige orienteren op de afdeling. Altijd leuk om nieuwe verpleegkundigen van informatie te voorzien en hen welkom te laten voelen en wegwijs te maken op de afdeling en in het ziekenhuis. Op donderdag had ik een ETA (education, training and advocacy) student bij me. Dat betekent dat ik een locale student verpleegkundige bij me heb om te begeleiden. Het doel is om hen meer kennis mee te geven over bijvoorbeeld het meten van vitale functies, zoals bloeddruk en pols, maar ook toedienen van medicatie, infectie preventive en het toepassen van hand hygiene. Je staat er soms versteld van hoe anders de kennis is die zij meekrijgen tijdens hun verpleegkundige opleiding. Vaak spreken zij geen Engels en komen ze met een vertaler. Ook op de afdeling zelf werken we met vertalers, omdat de patienten hier geen Engels kunnen. De vertaler die met de student mee komt is niet gewend aan de meeste medische Engelse termen, dus je bent gedurende je dienst bezig met schakelen, tijd in de gaten houden, uitleg geven en tijd geven om ook te oefenen. Een heerlijk dynamisch proces. Zo leuk om te zien hoe enthousiast de meeste van deze studenten zijn. Daarna begon het shipholiday weekend.

Ship holiday weekend.

Ship holiday betekende voor mij drie dagen dagdienst coordinator zijn. Door onderbezetting kon ik nergens vrij zijn. Het werk vind ik heerlijk kom te doen en gun het de short termers aan boord om lekker te genieten van een dag strand. Het is full house op de afdeling, wat betekent 22 patienten en nog twee patienten terug van de intensive care. We hebben een afdeling voor de Plastische Chirurgie waar 16 patienten kunnen liggen en een afdeling waar 8 patienten kunnen verblijven. Dit betekent drie drukke dagen, want je moet voor alle patienten visite lopen, orders overdragen naar de verpleegkundigen die voor die patienten zorgen, vragen beantwoorden van verpleegkundigen over de patienten zorg en processen en procedures, het patienten overzicht bijhouden, de overdracht brief schrijven – je geeft per patient een update voor de volgende charge nurse, contacten met de wond verpleegkundige die de grootste wondzorg van de patienten op zich neemt, de volgende dienst plannen; wat betekent kijken naar het aantal verpleegkundigen die er dan werken en die aan patienten toekennen. Hierbij houd je rekening met o.a. complexiteit van zorg, volwassenen en kinderen en ook speel in je op onverwachte situaties. Wanneer er ontslagen zijn moet je het Hope Centrum inlichten, zelf vervolg afspraken maken, ontslag orders naar de verpleegkundige geven (wanneer op controle afspraak, wel of geen extra voeding, medicatie, etc), verschillende disciplines op de hoogte brengen, informatie in verschillende online systemen verwerken. Een hele hoop, maar ik ben er ondertussen aardig bedreven in geworden en vind ondertussen mijn weg in alle systemen hier.

Van de twee intensive care patienten is er uiteindelijk maar een gekomen, de andere, een zes jarig jongeteje, moest onverwachts terug naar de operatie kamer. Hij had een complicatie. De operatie heeft acht uur geduurd. Midden in de nacht moest hij weer onverwachts en is hij weer voor ruim 8 uur in de operatie kamer geweest. Het operatie team heeft met man en macht gewerkt, letterlijk dag en nacht. Dit betekende dat de plastisch chiurg geen visite kon lopen, wat doe je dan? Gelukkig loop ik nu een poosje mee en hebben we ook onze supevisoren ‘on call’, wat betekent dat er altijd een teamleider aanwezig is die je kunt bellen met vragen en die ook altijd even langs komt om te kijken hoe het gaat. Ook hadden we op zaterdag de patienten van de algemene chirurgie onder onze hoede. Vanwege de vaak vele ontslagen op zaterdag zorgt onze afdeling in het weekend voor de patienten op die afdeling. Helaas lagen zij in isolatie vanwege verschillende infecties. Drie afdelingen, zes verpleegkundigen vraagt veel van je, maar de flexibiliteit van iedereen is waanzinnig. Het jongetje is na de derde operatie weer naar de i.c. gegeaan en lijkt het vooralsnog goed te doen.

Huidtransplantaties

• Een van de meest geavanceerde Plastisch Chirurgische operaties die hier aan boord uitgevoerd wordt is de ‘free flap surgery’. In het Nederlands ook wel de ‘vrije weefseltransplantatie’ genoemg: dit is een meer geavanceerde techniek waarbij weefsel volledig wordt losgemaakt van de oorspronkelijke bloedtoevoer en met behulp van microchirurgische technieken op een nieuwe plek wordt bevestigd. Vrije weefseltransplantatie wordt vaak gebruikt bij complexe reconstructies.

Over het algemeen duurt een dergelijke operatie gemiddeld zo’n 8-12 uur. Het observeren van een goede bloed flow is de eerste dagen enorm belangrijk. Als er geen goede bloed flow is dan sterft het weefsel af en dan is de operatie voor niks geweest. De eerste paar dagen blijft een patient dan ook op de inensive care waar er een op een verpleging is. Daarna wordt de patient naar de afdeling over geplaatst en is de patient high-care, wat betekent nog steeds intensieve zorg voordat we na een paar dagen langzaam ‘ afschalen’.

De foto hierboven is van een patient waarbij zijn neus was afgehakt toen hij jaren geleden werd overvallen. Ze wilden zijn koeien meenemen en hij verdigde zichzelf. Deze foto is een poosje na zijn eerste operatie genomen. Inmiddels heeft hij zijn tweede operatie gehad. We hebben hem een spiegeltje gegeven en hij kijkt daar zo vaak in. Je geeft mensen echt hun leven terug.

Geloofs-community

Het is heel bijzonder om te zien hoe Mercy Ships als community om iedereen heen staat. In de loop van de zaterdag ochtend (toen ze het jongetje voor de derde keer aan het opereren waren) ging de ship intercom af. Het ziekenhuis had om gebed gevraagd. De kapitein gaf een korte update en heeft toen een gebed uitgesproken. Ook via het online communicatie systeem werd er om gebed gevraagd. Ditzelfde bericht werd ook met de Global Mercy gedeeld. Zo mooi om daarin te lezen dat ze dan schrijven; ons zusterschip heeft ons gebed heel hard nodig. Gebed is en blijft nodig, want ook in de komende paar weken worden deze specifieke plastische chirurgie operaties uitgevoerd, maar ook voor een voorspoedig herstel van deze patienten.

Gebeds punten

• Voor genezing en een voorspoedig herstel voor onze Plastisch chirurgische patienten.
• Voor de komende Plastisch Chirurgische operaties die nog gaan komen.
• Voor het aankomende schisis (gespleten lip- en gehemelte) operatie blok. De patienten worden op de Kaak- en aangezicht chiurgie afdeling verpleegd.
• Voor de personele bezetting. Vanaf eind augustus hebben ze hier te maken met een flink tekort aan verpleegkundigen. De patienten zorg gaat gewoon door. Het zal een vol ziekenhuis worden met de komende programma’s die nog gaan draaien.
• Voor gezondheid voor zowel patienten als de verpleegkundigen en de rest van de crew hier aan boord.
• Maar ook dankbaarheid dat we zoveel voor onze patienten kunnen doen, verpleegkundigen die extra diensten willen oppakken, maar ook extra hard werken als we meer patienten in onze dienst toegewezen krijgen vanwege zieken/tekorten.

Liefs van mij vanuit Madagaskar

Ps. de foto’s die ik post zijn foto’s van patienten die ik zelf ook verzorgd heb, of die op de afdeling verblijven als ik coordinatie diensten heb. Ik ken deze patienten dus persoonlijk zelf. Heel bijzonder.