Lieve allemaal,
Het is alweer een poosje geleden dat ik geschreven heb over mijn tijd hier aan boord bij Mercy Ships. Het is hier ochtend en ik zit in de computer ruimte van het schip. Het café is open en ik heb mijn favoriete chai thee gehaald. Vandaag is het vrijdag, wat betekent waffle Friday, verse wafels bij de koffie. Echt een begrip hier op de Africa Mercy. Met muziek vanuit het café op de achtergrond klets ik jullie gezellig bij.
De Africa Mercy
Ik ben inmiddels alweer bijna drie weken op de Africa Mercy in Madagaskar. Het is zo fijn om terug te zijn, veel bekenden van vorig jaar terug te zien, samen te werken met collega’s van de Global Mercy, maar ook om in Madagaskar zelf te zijn. Het schip ligt gedockt in Tamatave, een stad aan de oostkust van Madagaskar. Het is een fijne stad om je vrije tijd door te brengen. Regelmatig pak ik mijn fiets en fiets ik een eind langs de oceaan op, eet ik met een collega wat lekkers bij de bakkerij, eten we met collega’s een hapje bij een strand restaurant of kopen we een kokosnoot. De Africa Mercy is het kleinere schip van Mercy Ships, het is ook ouder, maar oh zo gezellig. Vanaf de dag van aankomst voelde ik mij weer thuis. Zoveel bekende gezichten. Ik slaap in een 4-persoons cabin op deck 4 van het schip. We hebben achterin de cabin een klein zit gedeelte met een bankje, koelkast, magnetron, waterkoker en wat opberg ruimte. We hebben een klein raampje wat uitkijkt op de dock. Het is een gezellig gebeuren en met elkaar maken we er wat fijns van. Drie keer per dag kunnen we in de dining (eetzaal) terecht voor een maaltijd. Het ship café is overdag geopend voor lekkere dranken, snacks en in de ship shop kun je basis producten kopen. Midships is de ruimte boven het café wat de hele dag door een gezellige ontmoetingsplek is. Mensen genieten van een koffie moment, lezen een boek, spelen groepsspellen of kletsen met elkaar. Bijna niemand brengt overdag tijd door in de cabin. De Africa Mercy is een community op zich. Er wonen hier ongeveer vierhonderd medewerkers aan boord. En toch voelt het allemaal als een familie. In de dining zit je dan ook nooit alleen te eten. Dat is haast onmogelijk. Je dagen worden vanzelf gevuld als je zelf geen plannen hebt gemaakt, je beland ineens in een gezellig gesprek of spreekt af om een wandeling in de haven te maken, en zo bent je een paar uur verder. Iedereen heeft oprecht interesse in elkaar. Ben je nieuw op het schip, dan word je overall in meegenomen en voor uitgenodigd om je snel thuis te voelen.
Het ziekenhuis leven
Hoe gezellig het leven aan boord ook is, ik ben hier natuurlijk om te werken. Het liefste wat ik doe. Ik ben ingedeeld op A-ward, wat Algemene Chirurgie is. Ik werk alle diensten; dag- avond-, nacht- en weekend diensten. Ik ben ingedeeld om ook hier de coordinerende diensten te werken inclusief de dag coordinatie. Ik ben inmiddels ingewerkt voor de dagcoordinatie. Inwerken betekent een dienst een daarna word je ingedeeld. De verantwoordelijkheid van een dag dienst coordinator is wat groter dan de andere diensten. Je loopt visite met de chirurgen voor alle patienten die op de afdeling liggen. Daarna draag je over aan de verpleegkundige die voor de patienten zorgen. Je schrijft de orders uit voor de patienten zodat de verpleegkundigen die kunnen verwerken, je beantwoord vragen van verpleegkundigen, behoudt het overzicht over de afdeling, bent het contact persoon tussen de verpleegkundigen en alle andere disciplines, zoals tandarts, dietist, de pre-operatieve afddeling, en chirugen, controleert de dossiers van de patienten die terug zijn van de operatie en controleert of de uitgeschreven orders correct verwerkt zijn en deelt de verpleegkundigen van de volgende dienst. Dit is anders dan wij in Nederland gewend zijn. Dat komt omdat we met veel verschillende culturen samenwerken en er een eenduidige werkwijze moet zijn. Ook omdat de wisseling van verpleegkundigen groot is.
We hebben drukke weken op dit moment, doordat er dubbele operaties uitgevoerd worden. Dit houdt in dat er voor de algemene chirurgie twee operatie kamers open zijn. Patienten komen en gaan. En bedenk dat zorg hier anders is dan thuis. Mensen hier zijn anders opgeleid of juist helemaal niet. Hun eerste levensbehoefte is vaak, hoe krijg ik vanavond eten op tafel. Je kunt je zo weinig echt voorstellen hoe het is als je er zelf ook niet midden in zit en dan is het soms nog zo onbegrijpelijk. Wanneer patienten worden opgenomen, krijgen ze uitleg over hygiene, handen wassen, hoe de toilet op het schip te gebruiken. Bij ontslag krijgen ze een groeps uitleg over leefregels voor thuis, hoe je pijnstilling gebruikt bijvoorbeeld, wanneer en hoevaak. Alles gaat heel gedetailleerd. Iets wat voor ons heel vanzelfsprekend is is dat hier totaal niet. Het ziekenhuis leven is zo’n andere wereld voor de mensen hier. Maar ze zijn zo onwijs dankbaar voor alles wat ze hier krijgen, de zorg, aandacht, hulp. Dat is waarom we het ook doen, met hulp van onze vertalers die hier werken; locale mensen die de Engelse taal beheersen. Zonder hen zouden wij ons werk niet kunnen doen.
Weekend
Het is inmiddels vrijdag avond. Mijn weekend is gevoelsmatig vanmorgen al begonnen. Ik had vandaag een vrije dag en morgen en overmorgen heb ik dag coordinatie diensten. Vandaag ben ik met een collega naar de stad gewandeld. Gemiddeld duurt het ongeveer een kwartier om van het schip naar de ingang van de haven te wandelen daarna pakken we vaak een tuctuc die bij de ingang al in een rij staan te wachten. We zijn naar de supermarkt gegaan om even rond te neuzen, hebben een kleine wandeling door de stad zelf gemaakt en zijn daarna naar de gelateria gegaan voor een ijsje. Ik neem de avond om deze blog te posten en mij voor te bereiden op mijn komende dagdiensten.
Fijn weekend allemaal!
Liefs vanuit Madagaskar 𑣲.
Geef een reactie