9 maart 2026
Lieve mensen,
Inmiddels zijn we al een week aan boord van de Global Mercy. We vertellen jullie nu hoe het leven is aan boord van een hospitaalschip. Alleen dat al is een belevenis op zich. We leven in een community van # 467- 500 mensen aan boord. Heel veel vrijwilligers met heel veel nationaliteiten. Daarnaast zijn er ook nog heel veel mensen vanuit de lokale bevolking werkzaam. Die slapen niet aan boord, maar gaan s ’avonds naar huis. Op deck 3 zijn de operatierooms en op dek 4 het hospitaal met 199 bedden voor de patiënten. Het schip heeft 12 dekken dus het is enorm groot. Het duurt wel een aantal dagen voordat je een beetje door heb waar de belangrijkste publieke ruimten zijn. Waar je bent ; on Forward = bow (boeg) or AFT/after) = stern (achtersteven) of the ship en do I have the Alpha, or Bravo, Charlie or Echo stairway. Wij slapen aan de Portside van het schip (in ons geval aan de zeekant = bakboordzijde = linkerzijde), als je van achteren naar voren kijkt. De andere kant is Starbordsite (stuurboordzijde = rechterzijde) (in ons geval is starbord ook de docksite, zeg maar de kade). Kunnen jullie het nog een beetje volgen?
We hebben een couple cabin op het 6e dek vlakbij bij C stairway (ongeveer het midden van het schip) en dat is een prettige locatie heb ik gemerkt. We hoeven 2 trappen omhoog en komen dan bij de diningroom uit en 4 trappen naar beneden bij het hospitaal.
Voordat je bij het schip komt ga je een beveiligde terrein op met 2 verschillende grote hekken met beveiliging. Daarna ga je per persoon door een beveiligingskantoor waarbij je jezelf moet aan en afmelden bij security. Als je aan boord komt: eerst handen wassen!!
Hygiëne en water is een belangrijk item op het schip. Handen wassen met desinfectans voordat je de diningroom in gaat, het is er erg schoon. Water is een groot probleem in het land dus we moeten zuinig zijn met douchen om de dag en dat hooguit 2 minuten doen. Liefst 1 minuut. We zijn dat als zeilers wel gewend dus dit is voor ons normaal.
Elke ochtend is de diningroom open van 6.30-7.45 dus de dagen beginnen vroeg op het schip. (Dat is balen als je avonddiensten heb , zoals ik had.) Iedereen komt daar zijn ontbijt eten en je schuift bij elkaar aan. Dus je ontmoet erg veel mensen en Engels is de voertaal. Dat is soms best wennen want Australiërs en Nieuw-Zeelanders spreken anders Engels dan de mensen van de USA. En de locals spreken weer op een andere manier Engels. Dus het is al inspannend genoeg om elkaar te verstaan, maar wel erg leerzaam. Iedereen groet elkaar met Hello en How are you? Dan is het niet de bedoeling dat je je hele ziel en zaligheid er uit gooit maar gewoon terug zegt: I am fine, thank you, How are you? Dit is ook even wennen.
`s Middags en avonds krijg je warm eten en het is goed. Zoals altijd moet je maag even wennen aan al het andere eten maar dat gaat wel. Ik ben blij met onze couple cabin waar ik soms even mezelf met Bert kan terug trekken uit alle hectiek. Want ik merk dat ik de afgelopen week wel wat slaap tekort ben gekomen.
Zoals de meeste mensen weten zit ik normaal om het weekend in de nachtdienst en kookt Bert. Dan maakt hij altijd zalm uit de oven met tagliatelle ,roomsaus en spinazie. Gisteravond was het zondagavond en wat aten we tot onze verbazing, je raad het misschien al, zalm uit de oven met rijst en groente ..Hilarisch.
Aan boord is er van alles te doen je kunt als je wilt van alles ondernemen, dus voor mensen die alleen komen is er gemakkelijk aansluiting te vinden. s’ morgens kun je elkaar ontmoeten voor een kop koffie en avonds opnieuw . Alles is natuurlijk ingesteld op mensen die alleen overdag werken en niet voor de mensen die onregelmatige diensten moeten draaien. Dus ik heb mijn zondagavond kerkdienst moeten missen en ook de Dutchies (Nederlanders) avond. Elke zondagavond na de kerk verzamelen alle Dutchies zich en hebben ze een gezellige avond. Gisteravond werden er blokjes Hollandse kaas geserveerd. Grappig detail: voor de officiële interne communicatie gebruik iedereen Teams (ook appen naar elkaar), maar de Nederlanders gebruiken voor eigen communicatie, je raad het al: Whatsapp.
Afgelopen zaterdag hebben we de was gedaan . Dat is ook een onderneming van te voren moet je dus een wasmachine en droger reserveren in de Crew Laundry ( op dek 9) dat is een ruimte met allerlei wasmachines en drogers waar iedereen zijn was kan doen. Wees op tijd en zorg ervoor dat je binnen je gereserveerde uren blijft anders krijg je een reprimande!
Terwijl ik nu aan het bloggen ben gaat de deur open van onze cabin en zegt Bert, I am now doing wet mopping before our door. Hij moet vandaag alle corridors van deck 5 en 6 schoonmaken. Niet alleen maar met zijn schoonmaakmaatje Sthembisso uit Zuid-Afrika) Ik heb nu een dag vrij, tenminste ik heb 4 avonddiensten gehad en zou vandaag moeten werken maar ik heb vrij omdat ik verplicht de New Crew Oriëntatie moet volgen, samen met Bert. Dat is wel even prettig want de eerste week was erg pittig, je bent verreisd en alle nieuwe indrukken kosten veel energie. Bert was afgelopen vrijdag fysiek niet lekker, gewoon door de reis en het toch wat andere eten. Inmiddels weer de oude. Nu vandaag een bijkomen en morgen en woensdag ben ik vrij. Ik heb een pittig dienstrooster 3 weekenden achter elkaar werken, waarvan 4 nachten achter elkaar . Gelukkig ben ik dat gewend maar anders is dit echt zwaar. Zoals we al wisten werken Bert en ik niet de zelfde diensten maar proberen we elkaar wel te ontmoeten bij onder andere koffiedrinken (1/2 uur) in het café, tussen de middag bij de lunch (één uur) en natuurlijk s’ avonds als ik geen dienst heb.
Gisterochtend zijn we voor het eerst van boord geweest. We gingen naar het HOPE centrum in Freetown zelf. Dat is een gebouw beheert door Mercy Ships waar patiënten en familie opgevangen worden voor operatie en als ze nadien moeten herstellen. Momenteel zijn daar 184 patiënten we merken dat ook op het schip want de Low Care Unit is ook overvol. (70 patiënten die wachten voor ontslag en revalidatie (net zoals Nederland) Het was op een zondag en dus was er ook een kerkdienst. De dienst was indrukwekkend , veel ex patiënten vertelde wat Mercy Ships voor hun betekende , hun levens worden letterlijk veranderd. Daarnaast kregen we een rondleiding in het hospitaal en er buiten. Echt indrukwekkend, tijdens de reis ernaar toe zaten we in een busje van de Mercy Ships en valt het echt op hoe armoedig het allemaal is .Maar dat vertellen we jullie in een volgende blog.
Gisteravond toen ik aan het werk was is Bert naar het Chappel service geweest (dek 7) Het was een mooie preek. “In het leven heb je soms moeilijke wegen te bewandelen ”dat deed Jezus ook, vooral toen hij naar Jeruzalem reisde terwijl Hij wist dat Hij daar zou lijden en sterven”. “Weet dat je soms moeilijke wegen en uitdagingen nodig heb om een beter mens te worden en dat Hij je schaduw aan je rechterhand is”
Kortom we zijn aan het wennen aan het leven aan boord en beginnen onze weg te vinden.
Liefs van ons.
Geef een reactie