Lieve mensen, vrienden en familie, wat is het weer een genoegen om jullie middels deze blog weer te bereiken. Ik ben inmiddels weer een aantal dagen aan boord van de Africa Mercy en ook deze keer voelt het weer als thuiskomen. Ik kijk enorm uit naar de komende periode die ik weer aan boord ben. Zowel hier in Durban, Zuid-Afrika, als zometeen in Madagaskar. Ik zie uit naar de mensen die ik (weer) zal mogen ontmoeten, alsook naar de nieuwe avonturen die ik ga beleven.
Maar bovenal, bovenal zie ik uit naar de onvoorstelbare wonderen die God ook dit jaar weer zal doen. Want 1 ding staat vast. 1 ding is onbetwistbaar te zien in ons dagelijks leven.
God is trouw en Zijn werken zijn onvatbaar groot.
Wat is het toch een voorrecht, lieve mensen, dat wij de liefde van God mogen kennen en ervaren. Het is zo een bevoorrechte positie, ook al voelt het heel vaak misschien wel als normaal. Maar we mogen God elke dag weer danken voor zijn liefde en genade.
Op het moment van schrijven zit ik nu zo’n anderhalve week aan boord. Anderhalve week waarin veel gebeurd is, met name thuis. Van hele verdrietige dingen tot extreem leuke dingen. Het is best moeilijk om daar soms mee om te gaan, als je zo ver weg van huis bent. Je kan toch niet even zomaar bij die of geen langsgaan. Gelukkig hebben we vandaag de dag natuurlijk een extreem goede verbinding. Ook al zit ik dan duizenden kilometers ver weg van huis, ik kan nog steeds te pas of te onpas bellen met het thuisfront. Wat een zegen is dat toch!
Afgelopen weekend (het eerste echte weekend sinds ik weer aan boord ben) was een weekend vol activiteiten, echt een enorm gezegend weekend was het.
Op vrijdag hadden we een heuse familie-reünie. Alle vrijwilligers aan boord werden vergezeld door alle families die normaliter aan boord zijn. Die zitten nu, vanwege de veiligheid voor de kinderen, tot eind april nog in een bungalowcomplex, waar de kinderen elke dag ook weer ‘gewoon’ les krijgen. Het was natuurlijk hartstikke leuk om al de kinderen weer te zien ravotten overal. Het voelde echt een beetje als een heel groot familiefeest.
Dit feest vierden we met een overheerlijke braai, het Zuid-Afrikaanse equivalent van onze Hollandse BBQ. Worstjes, kippenvleugels en nog veel meer werden op het bovenste dek lekker gegrild. Hier zaten we met alle bemanning lekker naast toen de catering druk bezig was. Lekker genieten van de zonsondergang, met een alcoholvrij biertje (uiteraard ;0) en enorm goed gezelschap. Och mensen, ik zou willen dat jullie er allemaal bij konden zijn. Het valt moeilijk in woorden uit te drukken hoe bijzonder het werkelijk was. Na het overheerlijke eten (dat kunnen ze hier wel in ZA) sloten we de avond nog af met een relaxed filmpje. Veel beter kan je het weekend toch niet beginnen?
Op zaterdag gingen we met een groep van 20 man naar een lokale markt. Hier hebben we lekker rondgeslenterd, alle verschillende tentjes af. Het was een heerlijke zonnige dag, dus genoten hebben we ook zeker wel! Het was een enorm grote en uitgebreide markt, waar je eigenlijk alles kon vinden wat je nodig hebt. Kleding, souvenirs, eten en drinken in overvloed. Ook hebben we hier nog even geluncht, een heerlijk broodje ‘boerewors’, ook weer een echte Zuid-Afrikaanse specialiteit. Een pittig gekruid worstje op een zacht wit broodje. Dat smaakte heerlijk met een hier lokaal gebrouwen ijskoud biertje van de tap ;). Na de lunch hebben we de rest van de middag lekker rustig aan gedaan. ‘s Avonds ook weer de dag afgesloten met een filmpje en wat popcorn.
Zondagmorgen ben ik met een groepje vrienden naar een kleine gemeente geweest hier in de stad om de eredienst bij te wonen. Een enorm kleine baptistengemeente, waar ik vorig jaar rond deze tijd ook een paar keer geweest ben. Wellicht heb ik er al eerder over geschreven, maar dat laat ik aan de oplettende lezer over om te controleren;).
Het was een erg fijne samenkomst, waar ik (en met mij de anderen) mij ontzettend welkom voelde. Er klonk een mooie boodschap van de voorganger over hoe wij allemaal zondaar zijn. Niemand is beter dan de andere, wij zouden allemaal niks zijn zonder de genade van Onze Heer. Amen?! Dit vertelde hij met behulp van Romeinen 3. Best een pittig stuk, vooral voor hen die misschien nog wat nieuwer in het geloof zijn. Vers 10-12 leest dat er niemand rechtvaardig is, zelfs niet een. Er is niemand die verstandig is en niemand die God zoekt. Allen zijn afgedwaald en samen nutteloos geworden. Er is niemand die goed doet, zelfs niet een.
Pfoe. Dat zijn best serieuze woorden van Paulus. Woorden waar je eigenlijk toch wel een beetje hopeloos van zou kunnen worden…
Mits je niet doorleest wel ja! Maar wij weten beter! Wij mogen weten dat wij niet door onze daden gered zullen worden. Maar louter door de onvoorstelbare genade van Onze God! Vanaf vers 21 lezen we over onze rechtvaardiging. Er is niet langer onderscheid tussen ons als gelovigen. In de brief aan de Romeinen ging het over het verschil tussen Joden en Grieken. Besnedenen en onbesnedenen.
Maar hoeveel te meer geldt dit ook vandaag de dag voor ons als christenen uit verschillende stromingen? Wat ik doe op zondag in de EGHW is misschien wel compleet tegenovergesteld van wat een broeder of zuster op zondag doet in de Hervormde Kerk. En ook weer anders dan wat een broeder of zuster in een vrije Pinkstergemeente doet.
Maar waar gaat het hier om, lieve mensen? Gaat het erom wie het nou goed en wie het nou fout doet? Verliezen we onszelf soms niet in al dit gedoe rondom religie?
Uiteindelijk zijn we allemaal één in Zijn Naam. Ongeacht van hoe je Hem aanbidt, zij het met Psalmen en Gezangen of zij het met dans, zij het met opgeheven armen of in het zwart gekleed.
Zou het God behagen als wij hier zo een onderscheid maken tussen elkaar?
Ik weet wel vrij zeker van niet.
Wij zijn allen zondaars. Wij allen verdienen niks maar dan ook niks anders dan een eeuwige veroordeling tot de Gehenna.
Maar wij allen zijn ook door dezelfde genade gered! Wij allen zijn gered omdat Onze God ons zó heeft liefgehad dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gezonden heeft om voor ons te sterven! Lieve broeders en zussen, wij zijn allen één. Laten we alsjeblieft niet vergeten waar wij voor leven. Voor Wie wij leven.
Ik bid en hoop dat wij met elkaar de muren van religie mogen doorbreken, en samen mogen opstaan voor Onze God. Ongeacht stroming of uiterlijk van het kerkgebouw dat je bezoekt. Samen zijn we Zijn lichaam. Samen dienen wij dezelfde God.
Laten wij dan ook vieren dat wij verlost zijn, lieve mensen!
Inmiddels is het weer maandagmiddag en is de eerste werkdag alweer voorbij, ook voor mij. Een nieuwe week met nieuwe kansen. Een nieuwe week waarin we op elk moment van elke dag God mogen danken voor het leven dat wij hebben ontvangen uit Zijn hand. Onlangs ben ik een (voor mij) nieuw worshipnummer tegengekomen. ‘Alive and Breathing’ van Matt Maher. ‘If you’re still alive and breathing, praise the Lord!’ zingt het refrein. En is er niets dat minder waar is, mensen? Als we wakker worden en weer een nieuwe dag mogen beginnen, hebben we dan al niet genoeg reden om de Heer te prijzen? Zeker wel! En al het andere zal u gegeven worden…
Broeders, zusters, we leven in roerige tijden waarin er elke dag dingen gebeuren die we niet begrijpen. Maar onze toekomst staat vast. Laten wij elkaar bemoedigen in plaats van te veroordelen.
Laten wij elkaar aanmoedigen om in Christus te blijven!
Ik wil een ieder hartelijk bedanken die om mij en de missie van Mercy Ships heen staat. Zij het in gebed, zij het door financiële steun, weet dat uw bijdrage gezien wordt en enorm gewaardeerd wordt! En niet alleen door mijzelf ;).
En ook natuurlijk bedankt aan iedereen die ook deze blog weer gelezen heeft. Ik hoop jullie sedert weer vaker op de hoogte te houden van wat er hier aan boord gebeurd door middel van deze blogs. Ook al zullen de paar aankomende blogs vooral gaan over de leuke weekend activiteiten die ik onderneem… Ik hoop maar dat ik jullie niet jaloers maak 😉
Gods zegen en Deo Volente tot spoedig!
Geef een reactie