Teaching

Teaching

”Do not; pappie en mammie thing`s for 6 weeks”

Op de Global Mercy krijgen de patiënten natuurlijk ook voorlichting voor de operatie en na de operatie Ze krijgen ook leefregels mee voor thuis. Daarover en meer gaat deze blog.

Op de pre-op krijgen ze voorlichting wat er allemaal gaat gebeuren en moeten ze toestemming geven voor de operatie. Meestal is dit een duimafdruk omdat de meeste mensen geen scholing hebben gehad en dus niet kunnen lezen en schrijven. Gelukkig is dat nu wel aan het veranderen want in Freetown zie je wel schoolgaande kinderen over straat lopen maar nog niet alle kinderen krijgen onderwijs.

Maar goed, de patiënten krijgen van ons  voorlichting  de avond van opname en de dag voor operatie. De Day crew  verteld ze dat ze hun kleding uit moet doen en ziekenhuiskleding aan moeten doen, dat ze zich moeten douchen , tanden poetsen en handen moeten wassen na het toiletgebruik.

(soms ook hoe ze het toilet moeten gebruiken want dat is niet iedereen gewend; hurken herkennen ze, maar bovenop het toilet is natuurlijk niet de bedoeling).

Als iedereen in de ziekenhuis kleding zit en gegeten heeft dan geeft je instructie (teaching)  wat ze te wachten staat.

We hebben een bak met daarin een pop met een infuus en pleister dus dan leg je uit dat mensen een infuus krijgen (plaatsen we de avond voor OK) dat ze vanaf 24.00 niet meer mogen eten en drinken en waar ze een pleister krijgen nadat ze geopereerd zijn. Dat ze niet met hun handen aan de pleister moeten komen en dat als ze pijn hebben dat aan moeten geven. Maar ook hoe ze op moeten zitten naar een liesbreuk operatie via hun zijde rollen en dan omhoog met steun van je arm en niet met je buikspieren en niet rechtop gaan zitten zoals je dat gewend bent. We leren ze ook hoe zij pijn kunnen aangeven. Dat Doen we door middel van een score met verschillende gezichtjes van huilend tot stralend, ze kunnen dan aanwijzen aan de hand van het gezichtje hoe de pijn is. Meestal is dat “small, small”, de patiënten klagen niet zo snel over pijn.

Voordat de patiënten met ontslag gaan krijgen ze leefregels mee.

Dat gaat als volgt; alle mensen met dezelfde operatie gaan in een kring apart zitten, bv alle patiënten na een liesbreuk operatie bij elkaar. Samen met  iemand van de Day crew die vertaalt vertel  ik de “leefregels” na de operatie. Ik vertel dat hygiëne belangrijk is, dat ze zich goed moeten wassen maar niet aan de pleister mogen komen en dat ze goed hun tanden moeten poetsen en ze moeten  voorkomen dat ze infecties krijgen omdat ze de “mess” (matje die versteviging geeft) in hun “belly” (buik) hebben. Door een infectie bestaat de kans dat die mesh  geïnfecteerd raakt.

Dat waka waka (lopen) goed voor ze is en dat ze veel moeten drinken, 2-3 liter, en dat ze, als het lukt, fruit en vezelrijk voedsel moeten eten . Ik vertel ze ook dat ze voor 6 weken niet te zwaar mogen tillen (ook geen “pikin`s” (kinderen optillen), niet op de bike mogen rijden of achter op de motor mogen zitten. Dat is best een “ding” want het meeste vervoer gaat met een bike en of kekeh kekeh  en de wegen zijn slecht.

“And  do not;  pappie en mammie things for 6 weeks “ Dus voor 6 weken geen seks!

Ja, ja ook als ik ze vertel if it`s hurt, than you must stop! of it`s hurt mammie than stop to !” And ,No, don`t to hard”, moeten ze vreselijk lachten … zit ik daar, als een Hollandse nurse dit hen te vertellen. Grappig toch…….

Ook laat ik plaatjes zien hoe ze een infectie kunnen herkennen; warmte roodheid, pijn enzovoort of als de wond open gaat wat ze dan moeten doen. Ook krijgen ze een poli afspraak mee. Dat gebeurt ook op het schip.

We geven ook medicatie mee zoals paracetamol, ibuprofen, multivitaminen en senna en soms eiwit shakes. Deze zaken die wij in Europa bij een apotheek en of drogist kunnen verkrijgen kunnen zij niet krijgen, dus geven we dat mee. Ook dit leg ik uit, wat is wat voor medicijn en hoe vaak ze dat moeten innemen. Dat doe ik met een schema op papier versierd met stickers wat overeenkomt met de stickers op de zakjes medicatie.

Al deze medicatie en leefregels op allerlei plaatjes krijgen ze mee in een papieren bag (Goodbye bag) met hun naam erop die wij als nurses voor ze hebben versierd met tekeningen en stickers.

In het begin vond ik dat enigszins gênant (kan ik toch niet maken naar een volwassen man/vrouw?) maar nee, de patiënten hechten er een groot belang aan. Hoe mooier de tas is versierd des te geweldiger ze dat vinden. Ik had laatst een mannelijke patiënt die alles uit deze tas haalde en in een andere tas deed zodat hij deze mooie papieren bag  aan z`n moeder kon geven. Wat ontroerend. Waarmee kun je iemand blij mee maken hè? Dus dat leert mij dus om meer mijn best te doen en creatief te zijn! Iedereen die mij kent weet dat ik dat niet ben , want alle creativiteit van de familie is naar mijn zusje Vera gegaan. (google maar op walkbyfaith kaartje Vera van Scharrenburg)

Op de dag van ontslag wordt er een foto gemaakt van alle patiënten en nurses en de Day crew. Deze wordt geplastificeerd en aan hen meegegeven. Ook mogen de patiënten een ballon kleuren en die wordt op de zaal aan de muur gehangen. Allerlei ballonnen van allerlei patiënten dat fleurt de muur op. Op deze manier geef ik dus post en pre operatieve zorg de komende tijd.

En  jullie weten het nu ook, na een buikoperatie “Do not pappie en mammie thing`s, for 6 weeks” en misschien nog wel langer……..;)

Lieve groeten, Bert en Regi