Het is inmiddels alweer het einde van de field service. De 10 maanden hier in Siera Leone zijn voorbij gevlogen.
Vorig week hadden we de hospital take over en hebben we stil gestaan bij alles wat we hebben gedaan deze fieldservice en tijdens de 3 jaar dat we in Siera Leone zijn geweest. Deze fieldservice mochten we 1827 patienten helpen met een operatie, 1827 levens die we mochten helpen veranderen. Weer nieuwe hoop gekregen, hernies’s gemaakt, tumors verwijderd, benen zijn weer recht gezet, blinden kunnen weer zien, vergroeiingen door brandwonden los gemaakt zodat functie in hand, arm of been weer terug is. Zoveel levens mochten in aanraking komen met Jezus en zijn liefde voor hun. Elke patient gaat weer terug naar zijn dorp en gemeenschap en kan een licht en getuigenis zijn.
[caption id=”attachment_40755″ align=”alignnone” width=”300″]
Dit patiëntje heeft een speciaal plekje in mijn hart. Ik heb haar 2 keer mogen verzorgen voor 2 verschillende operaties. [/caption]
We hebben niet alleen operaties gedaan, maar zoveel meer: de tandarts heeft 1650 patiënten gezien en 7020 behandelingen gedaan. Palliatieve care heeft patiënten en hun familie mogen begeleiden wanneer opereren geen optie meer was, gezinnen hersteld door goede educatie en zorg, patiënten die door de stank van hun wond, of de angst dat de rest van de familie ook een tumor krijgt buiten sliepen, konden door informatie weer bij hun familie wonen, weer door hun vrouw, mand en kinderen worden aangeraakt, en nog een mooie tijd met elkaar hebben in de laatste weken of maanden van hun leven.
Het einde van de field service betekend helaas ook afscheid nemen. Afscheid nemen van vrienden waarmee ik veel heb meegemaakt hier, de afstand die er gaat zijn, het is hard om afscheid te nemen hier omdat ik niet weet wanneer ik ze weer ga zien. Toen ik thuis verliet, wist ik, ik kom weer terug, ik ga mijn familie en vrienden hier weer zien, je het kan zijn dat het pas is na 2 jaar maar het gaf rust dat ik wist ik wil ze zien, Nu voelt het veel onzekerder.
Vooral het afscheid nemen van de daycrew was moeilijk, na 2 jaar intensief met ze gewerkt te hebben, te zien groeien in hun werk en zelf vertrouwen. Ze hebben me zoveel geholpen als ik weer een nieuw team had ( wat bijna elke 2 weken gebeurde) waren zij mijn steady team. Ze wisten precies wat er moest gebeuren, welke vragen we moesten stellen aan de patiënten, hoe de vragen te stellen om het goede antwoord te krijgen, hoe de patiënten gerust te stellen, te bidden met de patiënten als ze angstig waren, hoe de kinderen af te leiden als we ze meenamen naar de OK. Een van de daycrew was gestart met het schrijven van een dagelijks Bijbeltekst of quote, die mij steeds weer bemoedigde.
We hebben dit jaar als afsluiten de daycrew meegenomen naar een restaurant aan het strand en we hebben een heerlijke stranddag gehad met elkaar.
Ook hebben ik en mijn collega de zorg voor de daycrew gehad dit jaar. Als er iets was kwamen ze naar ons, dit maakte dat we alle mooie dingen hoorde maar ook de realiteit van het leven hier van dichtbij meekregen van mensen om wie we geven. Een ongeluk op weg naar het werk naar het wek waarbij mensen omkwamen maar onze daycrew werd gespaard, wat maakte dat we beseften het kan gewoon dat een van hun op een dag niet komt opdagen, berichten dat hun vrienden of familielid plots was overleden, zonder aanleiding, het niet naar werk kunnen komen omdat hij de oudste zoon is en voor zijn vader moet zorgen omdat die dat nodig heeft, de verantwoording het geeft om de oudste zoon of dochter te zijn. De zorgen om geld, het eerder uit moeten betalen van hun spaargeld omdat het nodig is voor behandeling, niet kunnen werken aan een reserve omdat er steeds weer iets is wat gerepareerd moet worden of medicatie die nodig is, het maakt dat de band met hun hecht is geworden. Afgelopen dinsdag was de laatste dag dat onze daycrew aan boord was tijdens de daycrew celebration. Een dag speciaal voor hun, om onze waardering te uiten. Aan het begin van de celebration was er een bedankje van elke hoofd van de verschillende afdelingen, gevolgd door een video, drama stuk of lied door sommige van de daycrew on iets te laten zien van het werk dat zij doen. Daarna hadden we dinner met ze en als afsluiten was er een dock-party. De mensen hier houden van een feestje en vooral harde muziek. (totaal niet mijn soort feestje, maar wilde er toch zijn omdat het de laatste momenten met hun zou zijn.) Ik en mijn 2 collega’s stonden er een beetje bij en waren overwelmt bij ho hard de muziek was. We zochten een manier om afscheid te nemen van onze daycrew, maar iedereen was verspreid, dit maakte het uiteindelijk heel mooi en intiem. Omdat we een voor een van hun afscheid namen. Nadat we afscheid hadden genomen van de eerste omdat hij graag naar huis wilde, mochten e bidden voor hem en daarna hebben dit voor iedereen gedaan. We hebben een plekje gezocht in de drukte en lawaai waarin we elkaar konden verstaan en hebben we ze een voor een opgezocht en meegenomen zodat we individueel afscheid van ze konden nemen en over ze bidden. Het waren mooie en intieme momenten. Hoofden dicht tegen elkaar zodat we elkaar konden verstaan, met elkaar bidden, het was zo mooi en een zegen om het zo te mogen afsluiten.
Mijn schipvrienden en collega’s met wie ik mocht bidden voor de daycrew (Jess, Miranda, Sandra)
Ik ga de zonsondergangen hier wel echt missen.
Morgen gaan we weer varen en mag ik het rustiger aan doen. Er is nog kantoor werk dat ik moet doen tijdens het varen, maar ik heb een werk laptop gekregen zodat ik in het cafe of buiten kan werken en niet opgesloten zit in mijn kantoor beneden in de OK zonder ramen. Ik kijk uit naar de sail. Het is een tijd waarin ik meer tijd kan doorbrengen met mijn collega’s en kunnen napraten en verwerken wat we allemaal hebben gezien, gehoord en gedaan dit jaar. Tijd om te reflecteren en voor te bereiden op mijn verlof. Ik kom naar huis voor 7 weken, daarna zal ik naar Ghana vliegen om te helpen de nieuwe fieldservice op te starten. Voor nu is het plan dat ik eind oktober weer terug naar huis kom en mijn tijd hier aanboort afsluit.
Ik kijk er naar uit om iedereen weer te zijn, tot snel.
Geef een reactie