Week 4

Salama Namako!

Het zal jullie verbazen maar afgelopen week heb ik zowaar 5 dagen gewerkt!
De week begon met 3 nachtdiensten 🥴. Van te voren zag ik er best wel tegenop omdat mijn kamergenoten niet de aller stilste zijn en ik was daardoor bang dat ik overdag weinig zou slapen maar niets was minder waar! Gewoon 2 dagen geslapen van 9 tot 5/ half 6.
De nachten zijn wat saai en duren lang, maar gelukkig ben ik dat gewend van thuis 🤪. Het bestaat vooral uit controles doen en medicatie geven. Ze zijn hier nogal strikt in alles dus veel gebeurt op vaste tijdstippen. Echt iets voor mij!
Op woensdag was er een afscheidsfeestje van een Nederlander, Job, waar ik wat mee op trok aan boord. We gingen met een groep van 16 uiteten en het was bere gezellig!
Hierna mijn laatste nachtdienst. Ik sliep donderdag tot 13.00 en ben toen gaan lunchen. Later naar de tailor geweest om mijn funky scrubs op te halen, ze zitten als gegoten en ik vind hem geweldig mooi! Voor het avondeten nog even bij het zwembad gelegen en gerelaxed.

Vrijdag was ik de hele dag vrij en heb ik eigenlijk de hele dag niks gedaan, hoe lekker!

Zaterdag had ik een ochtenddienst en heb ik verder de hele dag niets gedaan.

Zondag deed ik mee aan een trail run. Door de bossen en bergen van Toamasina. Ik had mezelf opgegeven voor de 13km met het voornemen om 5km hard te lopen (nog steeds herstellende van mijn shin splints) en de rest te wandelen. We hadden ons allemaal alleen even verkeken op wat een trail run hier inhoud maar we gingen recht de bergen op en recht de bergen af, op ons kont van een stijle berg af of over een boomstam door de rijstvelden heen. Hierdoor kon je gewoon niet rennen. Dit zorgde er dus voor dat ik alle stukken die je kon rennen gewoon gerend heb (8km). Het was echt super goed georganiseerd en een prachtig uitdagende route. Super gaaf om gedaan te hebben. Aan het einde kregen we een medaille en een tshirt. Het tshirt was een Malagassische maat dus bij terugkomst op het schip paste ik zelfs de L niet.
‘s avonds moest ik nog werken. Ik was gevraagd of ik een dienst op B-ward (orthopedische kinderchirurgie) wilde werken dus ik hopte over van afdeling. Ik ben erachter gekomen dat ik het prima vind op D-ward want de kinderen zijn voornamelijk aan het huilen en schreeuwen. Het was wel super leuk om met de kinderen te zingen en dansen. En meisje van 4 ging helemaal los en stal de show met haar performers. Ze zong zo hard als ze kon en was met haar bovenlichaam wild aan het dansen terwijl haar 2 beentjes volledig in het gips zitten. Super schattig om te zien, dat zijn de momentjes waarvoor je het doet. De patiënten een lach op hun gezicht bezorgen.

Week 4 alweer, dat betekend precies op de helft. Bizar hoe snel de tijd hier vliegt. Zo leuk om een cultuur goed te leren kennen en ook kleine woordjes leert spreken uit hun taal.